Adhyaya 249

Sa PP.6.249, inilalahad ang pagbanggit at pag-uugnay sa mga reyna ni Śrī Kṛṣṇa (Vāsudeva/Śauri), na iniuugnay sa mga svayaṃvara at sa Kanyang kabayanihan. Ipinakikita kung paanong ang Kanyang mga pag-aasawa ay nakaugat sa dharma at sa pagliligtas sa mga nilalang. Sumunod, isinasalaysay ang krisis ng hiyas na Syamantaka: ang pagkamatay ni Prasena, ang pagdududa ng mga tao kay Kṛṣṇa, at ang pagpasok Niya sa yungib kung saan nakaharap Niya si Jāmbavān. Matapos ang sampung gabing tunggalian, nakilala ni Jāmbavān ang pagka-Diyos ni Vāsudeva; ibinalik ang hiyas at ipinagkaloob si Jāmbavatī bilang asawa. Pagkaraan, pinaslang ni Kṛṣṇa si Naraka (anak ng Daigdig), nabawi ang mga kayamanang makalangit, at pinakasalan ang labing-anim na libong dalaga upang maibalik ang kanilang dangal. Sa Svarga, nang hamakin ni Śacī si Satyabhāmā, kinuha ni Kṛṣṇa ang punong Pārijāta, nakipaglaban kay Indra, at sa huli’y napagkasunduang pansamantalang mailagay ito sa Dvārakā. Itinuturo rin na ang pagtingin sa buwan sa Bhādrapada śukla caturthī ay nagdudulot ng doṣa ng maling paratang, at ang pakikinig sa salaysay ng Syamantaka ay nag-aalis ng kasalanan ng huwad na pananalita.