Adhyaya 221

Isinalaysay ni Nārada ang kabanatang ito: ipinakita ni Reyna Hemāṅgī ang isang banal na aklat na may mga larawan ng mga avatāra at ng kosmikong heograpiya—Lokāloka, pitong kontinente at mga karagatan. Nang makita niya ang mga ilog ng Bhārata at ang mga tīrtha ng Indraprastha at Prayāga, naalaala niya ang dating kapanganakan bilang ang kurtisanang Mohinī na pinaslang ng mga magnanakaw; isang Vaikhānasa na ascetic ang nagbigay sa kanya ng tubig ng Prayāga, kaya nagkamit siya ng mabuting muling pagsilang at naging reyna. Nangako si Hemāṅgī na hindi kakain hangga’t hindi sila nakapupunta ng hari na si Vīravarmā sa Prayāga. Isang tinig mula sa langit (Ākāśavāk) ang nagpatunay sa kanyang salaysay at nag-utos ng paglalakbay-dambana at ritwal na pagligo upang matamo ang mga ninanais. Sa Prayāga, sa Śiva-tīrtha, pinuri ng hari ang dalawang maningning na diyos; nagpakita sina Hari at Brahmā, pinuri si Hemāṅgī sa pagliligtas sa asawang nakagapos sa pagnanasa, at ipinagkaloob ang pag-akyat sa Satyaloka at Vaikuṇṭha. Nagtatapos ang kabanata sa phalaśruti tungkol sa pakikinig at pagbigkas nito.