Adhyaya 218

Pinupuri ni Nārada ang kahanga-hangang mahimala ng Puṣkara tīrtha: nagbibigay ito ng biyaya ni Śiva at ikinalulugod ni Viṣṇu, na minsang nanatili nang isang buwan sa bahay ni Puṇḍarīka. Sa kapangyarihan ng tīrtha, maging ang nakababatang kapatid ni Puṇḍarīka na puno ng kasalanan ay nagkamit ng paglaya. Isinasalaysay ang brāhmaṇang si Mālava mula Vidarbha, deboto ni Viṣṇu, na naglakbay sa mapalad na panahon ng Jupiter sa Leo upang maligo sa Godāvarī at maghandog ng ginto bilang dāna sa karapat-dapat na tatanggap. Pinili niya ang pamangking si Puṇḍarīka bilang ganap na pātra, ibinigay ang kalahati, at si Puṇḍarīka naman ay nagbigay pa sa mga śrotriya brāhmaṇa. Sa pag-uwi, natagpuan ni Puṇḍarīka si Bharata na sugatang malubha; namatay ito at umakyat sa isang makalangit na vimāna. Ipinagtapat ni Bharata ang mabibigat na kasalanan, ngunit iniuugnay ang kanyang pag-akyat at kaligtasan sa mapagpalayang biyaya ng Puṣkara—na nagpapakita ng lakas ng tīrtha na sinasamahan ng pagsisisi at debosyon.