Adhyaya 213

Sa PP.6.213, pinupuri ang Madhuvana at ang mga tawiran ng Viśrānti sa Kāliṇdī (Yamunā), lalo na ang Nṛpaviśrānti kung saan nananahan si Viṣṇu bilang Śrī Kola (Varāha). Ipinahahayag na ang mga tīrtha roon ay nagbibigay ng kapahingahan at dakilang bunga sa mga deboto. Isinasalaysay ang halimbawa ni Kuśala, isang dukhang brāhmaṇa na napahamak dahil sa asawang di-tapat. Pagkamatay niya, nagkunwari ang babae ng debosyon at ginastusan ang upanayana ng anak na si Kuṇḍa gamit ang maruming yaman; ang anak ay naging deboto ni Nārāyaṇa at nakamit ang mataas na daigdig. Ngunit ang babae ay nagpatuloy sa kasalanan, nalugmok sa krimen at karamdaman, namatay nang walang mga ritwal, dinala sa impiyernong Raurava, at muling isinilang na butiki sa libingan. Nang makilala siya ng anak, itinuro na ang paglaya ay sa pagpanaw sa tunay na tīrtha o sa pagsilong kay Viṣṇu; ang lunas ay śrāddha at piṇḍa sa Hariprastha–Madhuvana, na sinasabing sandaang ulit na higit sa bunga ng Gayā.