Adhyaya 209

Sa Kabanata 209 ng Uttara Khaṇḍa, tinanong ni Yudhiṣṭhira si Saubhari tungkol sa isang tīrtha na itinuro ni Nārada ang kadakilaan. Isinasalaysay ni Saubhari ang nakapaloob na pag-uusap: matapos marinig ang kaluwalhatian ng Dvārakā, nagtanong si Haring Śibi kay Nārada, at ipinakilala ni Nārada ang isang salaysay na nakapapawi ng kasalanan sa pook na malapit sa ilog Candrabhāgā. Doon, ang kriminal na barbero na si Caṇḍaka ay pumatay sa mabuting brāhmaṇa na si Mukunda habang nagnanakaw. Sa kanyang pagpanaw, itinuring ni Mukunda ang pangyayari bilang bunga ng karma, hindi lamang gawa ng iba. Sumunod ang matinding pagdadalamhati ng ina at asawa ni Mukunda. Dumating ang guro na si Vedāyana at tinuruan sila ng viveka—ang pagkilala sa pagkakaiba ng katawan at ng ātman. Inilarawan niya ang ātman bilang lampas sa pandama, hindi isinisilang at hindi namamatay. Sa wakas, ipinahayag ang māhātmya: sa biyaya ng Kośalā/Kāliṇdī, kahit mabibigat na makasalanan ay maaaring magkamit ng makalangit na kalagayan, na pinagsasama ang bisa ng tīrtha at ang panloob na paglayo sa pagkakapit.