Adhyaya 203

Si Haring Dilīpa at ang kanyang reyna ay buong pagpapakumbaba at mahigpit na disiplina na naglingkod sa banal na baka ng guro, si Nandinī, sa loob ng dalawampu’t isang araw—sinusundan ang kanyang lakad, pagkain, at pamamahinga bilang pagsamba sa dharma at sa guru. Pagkaraan, inakay sila ni Nandinī sa isang yungib sa Himalaya, at doon ay sinunggaban siya ng isang leon. Nang tangkain ni Dilīpa na panaigin ito, naparalisa siya ng kapangyarihang maka-Diyos. Nagsalita ang leon na parang tao at nagpakilalang si Kumbhodara, isang Śiva-gaṇa na kumikilos sa utos ng Devī, at ipinaliwanag ang kabanalan ng pook at ang tungkuling magbantay. Inialay ni Dilīpa ang sarili niyang katawan upang iligtas ang baka, inuuna ang dharma at guru-bhakti. Naglaho ang “leon,” at ibinunyag ni Nandinī na ito’y pagsubok; pinagkalooban niya si Dilīpa ng biyaya at inutusan siyang uminom ng kanyang gatas ayon sa ritwal. Pinagtibay ni Vasiṣṭha ang tagumpay; di naglaon ay isinilang si Raghu, at ipinangako ng salaysay ang mga gantimpalang makamundo sa mga bumabasa nito nang may pananampalataya.