Adhyaya 181

Itinatampok ng kabanatang ito ang “kadakilaan ng ikapitong kabanata” ng Bhagavad Gītā, na ang pakikinig dito ay tulad ng nektar. Isinasalaysay ang isang brāhmaṇa na si Śaṃkukarṇa mula sa Pāṭaliputra na naghabol sa yaman at nagpabaya sa mga ritong ukol sa mga ninuno at sa Diyos. Nang mamatay siya sa kagat ng ahas, muling isinilang siyang ahas na nagbabantay ng nakatagong kayamanan. Nalaman ng kanyang mga anak sa pamamagitan ng panaginip at pagharap ang tunay na kalagayan; ang isa’y tinulak ng kasakiman na manakit, samantalang ang iba’y ginabayan ng paggalang sa ama upang iligtas siya. Itinuro ng amang-ahas na hindi sapat ang karaniwang tīrtha, dāna, tapas, at yajña upang siya’y mapalaya; tanging ang paggalang sa ikapitong kabanata ng Gītā—lalo na ang pagpapakain nang may pananampalataya sa isang brāhmaṇang bihasa sa “pitong kabanata” sa araw ng kanyang śrāddha—ang nagdudulot ng kalayaan. Sinunod ito ng mga anak, nagkamit si Śaṃkukarṇa ng banal na anyo, at ang yaman ay ipinamahagi at ginamit sa mga gawaing dharma para sa kapakanan ng lahat.