Adhyaya 173

Sa loob ng pag-uusap nina Umā at Maheśvara, pinupuri ni Śiva ang isang banal na tīrtha kung saan nagtatagpo ang ilog Sābhramatī at ang ilog na tinatawag na Durgā, at mula sa sangam na ito’y dumadaloy patungong karagatan. Ipinapayo niya ang ritwal na pagligo (snāna) sa pook na iyon at sinasabi na lalo na sa Kali-yuga, ang mga manlalakbay na deboto ay napapalaya sa mga kapintasan at dungis. Hindi lamang snāna ang itinuro: iniuutos din ang śrāddha sa sangam, ang pagpapakain sa mga brāhmaṇa, at ang itinakdang dāna—lalo na ang pag-aalay ng mga baka at kalabaw—bilang ganap na pagsamba. Ipinahahayag na ang tīrtha ay sukdulang dalisay at tagapagwasak ng kasalanan; kahit ang simpleng darśana (pagkakita) rito ay nakapagpapalaya sa mga kasalanan. Inihahambing ang kabanalan ng ilog sa Gaṅgā, at sinasabing ang bunga ng mga gawaing ito sa Kali-yuga ay pangmatagalan, na nagtatapos sa pahayag na hindi kayang ganap na mailarawan ang lahat ng kanyang kabutihan.