Adhyaya 161

Pinupuri sa kabanatang ito ang Somatīrtha, isang lihim na tīrtha sa pampang ng ilog Sābhramatī, kung saan inaalala si Bhava bilang Kālāgni, ang Apoy ng Panahon. Ang pagligo at darśana kay Śiva bilang Someśvara ay nagbibigay ng gantimpalang tulad ng soma, nagdudulot ng kagalingan sa daigdig at mapalad na kalagayan matapos ang kamatayan sa kaharian ni Śiva. Isinasalaysay ni Śiva kay Pārvatī ang sinaunang kuwentong pumupuksa ng kasalanan: ang pantas na Kauṣītaki ay nagsagawa ng matinding tapas—una’y dahon lamang ang pagkain, saka hangin lamang—habang nagmumuni sa Sarili, hanggang pagkalooban siya ni Maheśvara ng biyaya. Hiniling niya ang paglitaw ng isang liṅga at ang pagdakila sa Diyos bilang Someśvara; kaya’t sumikat ang Somatīrtha bilang Soma-liṅga. Pagkaraan, binanggit ang mga paraan ng pagsamba at bunga nito: Rudra-japa, pag-aalay ng bilva, sandalpaste, prutas at bulaklak, at pagdalaw tuwing Lunes. Ipinapangako ang pagkakaloob ng mga anak, yaman, maging paghahari, at sa wakas ang pag-abot sa pinakamataas na tahanan ni Śiva.