Adhyaya 146

Itinatampok ng bahaging ito ang Rudra-mahālaya, na kinikilala bilang Kedāra, bilang isang natatanging svayaṃbhū (sariling nahayag) na dambana na hinubog ni Rudra. Itinatakda rin ito bilang banal na pook para sa mga ritong pang-angkan: ang pagsasagawa ng śrāddha sa Kedāra ay sinasabing nagbibigay-kasiyahan sa mga ama at mga lolo, at nagkakaloob sa kanila ng kapayapaan at pag-abot sa pinakamataas na tahanan ni Rudra. May mga tuntunin din sa asal: binabalaan ang sinumang magpapakawala ng toro sa loob ng dakilang bakuran ng templo, sapagkat ito’y itinuturing na mabigat na kasalanan. Ipinapahayag na ang paglalakbay-dambana sa Kārttika at Vaiśākha ay nagdudulot ng malapit na pakikipag-ugnay kay Rudra at paglaya sa dalamhati ng saṃsāra. Ang pagligo at pag-inom ng tubig ng Kedāra ay pinupuri bilang gawaing pumipigil sa muling pagsilang, at pinagtitibay na ang Gaṅgā kasama ang Bhramatī ay itinatag para sa kapakanan ng lahat; kaya’t sumikat ang tīrtha sa pangalang “Rudra-Mahālaya.”