Adhyaya 142

Tinatapos ng kabanatang ito ang pagpupuri sa Kambu-tīrtha at inililipat ang salaysay sa māhātmya ng Kapitīrtha/Kapīśvara. Sa Kambu-tīrtha, ang deboto ay naliligo, nagsasagawa ng tarpaṇa para sa mga ninuno, sumasamba kay Nārāyaṇa, at nagbibigay ng mga kaloob sa mga brāhmaṇa ayon sa mga tuntunin; sinasabi na ang mga gawaing ito’y nagbubukas ng daan tungo sa kaharian ni Viṣṇu at nagkakaloob ng biyaya ng supling, gaya ng halimbawa ni Viśvāmitra sa matinding tapas at pagninilay kay Viṣṇu. Pagkaraan nito, itinuturo ang paglalakbay sa Kapīśvara/Kapīśvarāditya, na iniuugnay sa digmaang Rāma–Rāvaṇa at sa pagtatayo ng tulay ng mga vanara. Ang darśana at pagligo roon—lalo na sa Caitra Aṣṭamī—ay ipinahahayag na sumisira sa mabibigat na kasalanan (kabilang ang brahmahatyā), nagbibigay ng kagandahan at mga kaligayahan, at tumutupad sa mga hangarin para sa lakas, dharma, at mga anak na lalaki.