Adhyaya 139

Isinalaysay ni Śiva kay Umā ang kaluwalhatian ng mga banal na pook sa hilagang pampang ng Sābhramatī: ang Agni-tīrtha at ang kalapit na Pāleśvara pīṭha, kung saan si Caṇḍī at ang mga Yogamātṛ ay nagkakaloob ng siddhi. Itinatakda ang tatlong-gabing pagtalima, ang darśana kay Īśāna/Caṇḍikeśvara, at ang paliligo sa Bhramatī malapit sa Mātr̥-tīrtha. Ipinapayo rin ang pagsasagawa ng śrāddha gamit ang dinurog na linga (tila), lalo na sa sangam kung saan nagtatagpo ang Gokhurā at Sābhramatī, na nagdudulot ng napakalaking puṇya at walang-takot laban sa masasamang nilalang. Sumunod ang halimbawa: ang makasalanang Haring Kukardama ay naging preta, ngunit dahil sa natitirang kabutihan mula sa dating buhay bilang brāhmaṇa—pagbigkas ng Veda, pagsamba kay Śiva, at pagpapakain sa panauhin—napadpad siya sa āśrama ng isang guru. Sa tulong ni brāhmaṇa Kahoḍa at sa paulit-ulit na tīrtha-śrāddha (piṇḍa, tila, tarpaṇa, at pagpapakain sa mga brāhmaṇa), siya at ang mga kasamang preta ay nakamit ang paglaya, na nagpapakita ng kapangyarihan ng mga ritwal sa tīrtha at patnubay ng guru tungo sa mokṣa.