Adhyaya 45

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । एतच्छ्रुत्वा प्रयागस्य यत्त्वया कीर्तनं कृतम् । विशुद्धमेतद्धृदयं प्रयागस्य च कीर्तनात् । अनाशकफलं ब्रूहि भगवंस्तत्र कीदृशम्

Sinabi ni Yudhiṣṭhira: Nang marinig ko ang papuring ito sa Prayāga na iyong inawit, ang aking puso’y luminis sa mismong pagluwalhati sa Prayāga. O kagalang-galang, ipahayag mo—anong uri ng di-nasisirang bunga ang natatamo roon?

Verse 2

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्प्रयागे तु अनाशकफलं विभो । प्राप्नोति पुरुषो धीमान्श्रद्दधानश्च यादृशम्

Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Makinig ka, O Hari. Sa Prayāga, O makapangyarihang panginoon, ang bungang di-nasisira na natatamo ng marunong at may pananampalatayang tao sa pag-aayuno—iyan ang sasabihin ko nang ayon sa katotohanan.

Verse 3

अहीनांगो विरोगश्च पंचेंद्रियसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य गच्छतस्तु पदे पदे

Magiging buo ang kanyang mga sangkap at malaya sa karamdaman, kalooban ng limang pandama; at sa bawat hakbang na kanyang tinatahak, nakakamit niya ang gantimpalang kasinghalaga ng handog na Aśvamedha.

Verse 4

कुलानि तारयेद्राजन्दशपूर्वान्दशापरान् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो गच्छेत परमं पदम्

O Hari, inililigtas niya ang kanyang mga angkan—sampung salinlahi sa unahan at sampung salinlahi sa kasunod; napapalaya siya sa lahat ng kasalanan at nakararating sa kataas-taasang tahanan.

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । महाभागोसि धर्मज्ञ दानं वदसि मे प्रभो । अल्पेनैव प्रधानेन बहून्धर्मानवाप्नुयात्

Si Yudhiṣṭhira ay nagsabi: “O lubhang mapalad, O nakaaalam ng dharma, nagsasalita ka sa akin tungkol sa pagkakawanggawa, aking Panginoon. Paano makakamit ng tao, sa kaunti lamang ngunit wastong inihandog, ang maraming anyo ng kabutihang-dharma?”

Verse 6

अश्वमेधस्तु बहुभिः सुकृतैः प्राप्यते इह । एतन्मे संशयं ब्रूहि परं कौतूहलं हि मे

Ang Aśvamedha ay nakakamit dito sa daigdig sa pamamagitan lamang ng maraming mabubuting gawa. Ipaliwanag mo sa akin ang pag-aalinlangang ito—sapagkat labis ang aking pananabik na maunawaan.

Verse 7

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्महावीर युदुक्तं पद्मयोनिना । ऋषीणां सन्निधौ पूर्वं कथ्यमानं मया श्रुतम्

Si Mārkaṇḍeya ay nagsabi: Makinig ka, O hari, dakilang bayani, sa sinabi ng Isinilang-sa-Lotus (Brahmā). Noong una, sa harap ng mga ṛṣi, narinig ko ito habang isinasalaysay.

Verse 8

पंचयोजनविस्तीर्णं प्रयागस्य तु मंडलम् । प्रविशंस्तस्य तद्भूमावश्वमेधं पदे पदे

Ang banal na saklaw ng Prayāga ay limang yojana ang lawak; sa sinumang pumasok sa sagradong lupang yaon, sa bawat hakbang ay may gantimpalang tulad ng Aśvamedha.

Verse 9

व्यतीतान्पुरुषान्सप्त भविष्यांश्च चतुर्दश । नरस्तारयते सर्वान्यस्तु प्राणान्परित्यजेत्

Ang taong nag-aalay ng sariling buhay (dito, alang-alang sa kabanalan) ay nagliligtas sa lahat—pitong saling lumipas at labing-apat na saling darating pa.

Verse 10

एवं ज्ञात्वा तु राजेंद्र सदा श्रद्धापरो भवेत् । अश्रद्दधानाः पुरुषाः पापोपहतचेतसः । न प्राप्नुवंति तत्स्थानं प्रयागं देवनिर्मितम्

Sa pagkaalam nito, O hari, laging maging tapat sa pananampalataya. Ang mga taong walang pananampalataya, na ang isip ay dinurog ng kasalanan, ay hindi nakakamit ang lugar na yaon—ang Prayāga na nilikha ng mga diyos.

Verse 11

युधिष्ठिर उवाच । स्नेहाद्वा द्रव्यलोभाद्वा ये तु कामवशं गताः । कथं तीर्थफलं तेषां कथं पुण्यमवाप्नुयुः

Sinabi ni Yudhiṣṭhira: Yaong mga dahil sa pag-ibig o sa kasakiman sa yaman ay napasailalim sa pita—paano nila makakamtan ang bunga ng paglalakbay sa tīrtha, at paano sila magkakamit ng kabutihang-loob na gantimpala?

Verse 12

विक्रयं सर्वभांडानां कार्याकार्यमजानतः । प्रयागे का गतिस्तस्य एवं ब्रूहि महामुने

Yaong nagtitinda ng sari-saring kalakal, na hindi nalalaman ang dapat at di-dapat—ano ang kahihinatnan niya sa Prayāga? Ipaliwanag mo ito, O dakilang muni.

Verse 13

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्महागुह्यं सर्वपापप्रणाशनम् । मासं वसंस्तु राजेंद्र प्रयागे नियतेंद्रियः

Sinabi ni Mārkaṇḍeya: “Makinig ka, O Hari, sa dakilang lihim na pumupuksa sa lahat ng kasalanan: O panginoon ng mga hari, sa paninirahan sa Prayāga nang isang buwan, na pinipigil ang mga pandama…”

Verse 14

मुच्यते सर्वपापेभ्यः यथादिष्टं स्वयंभुवा । शुचिस्तु प्रयतो भूत्वाऽहिंसकः श्रद्धयान्वितः

Siya’y napapalaya sa lahat ng kasalanan, ayon sa itinakda ni Svayambhū (Brahmā). Sa pagiging dalisay at may pagpipigil-sa-sarili, di-marahas at puspos ng pananampalataya, natatamo niya ang bungang iyon.

Verse 15

मुच्यते सर्वपापेभ्यः स गच्छेत्परमं पदम् । विश्रंभघातकानां तु प्रयागे शृणु तत्फलम्

Siya’y napapalaya sa lahat ng kasalanan at nararating ang kataas-taasang kalagayan. Ngayon, pakinggan mo sa Prayāga ang bungang natatamo ng mga pumapatay sa tiwala—yaong nagtataksil sa nagtiwala sa kanila.

Verse 16

त्रिकालमेव स्नायीत आहारं भैक्ष्यमाचरेत् । त्रिभिर्मासैः प्रमुच्येत प्रयागात्तु न संशयः

Dapat maligo lamang sa tatlong takdang panahon at mamuhay sa limos bilang pagkain. Sa paggawa nito sa loob ng tatlong buwan, tiyak na napapalaya sa bisa ng kabanalan ng Prayāga—walang pag-aalinlangan.

Verse 17

प्रज्ञानेन तु यस्येह तीर्थयात्रादिकं भवेत् । सर्वकामसमृद्धस्तु स्वर्गलोके महीयते

Ngunit ang sinumang, sa mundong ito, nagsasagawa ng paglalakbay sa mga banal na pook at kaugnay na sagradong pagsasanay na may tunay na pag-unawa (prajñā), ay nagiging ganap sa lahat ng minimithing layon at pinararangalan sa daigdig ng langit.

Verse 18

स्थानं स लभते नित्यं धनधान्यसमाकुलम् । एवं ज्ञानेन संपूर्णः सदा भवति भोगवान्

Lagi niyang nakakamtan ang matatag na kalagayan, sagana sa yaman at butil; kaya, sa ganap na kaalaman, siya’y palaging nagtatamasa ng kasaganaan at ginhawa.

Verse 19

तारिताः पितरस्तेन नरकात्प्रपितामहाः । धर्मानुसारे तत्त्वज्ञ पृच्छतस्ते पुनः पुनः । त्वत्प्रियार्थं समाख्यातं गुह्यमेतत्सनातनम्

Sa pamamagitan niya, ang mga Ninuno—maging ang mga ninuno sa ikatlong salin—ay nailigtas mula sa impiyerno. O nakaaalam ng katotohanan, sapagkat paulit-ulit kang nagtatanong ayon sa dharma, ang sinaunang lihim na ito’y ipinaliwanag para sa iyong ikalulugod.

Verse 20

युधिष्ठिर उवाच । अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं कुलम् । प्रीतोऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि दर्शनादेव तेऽद्य वै । त्वद्दर्शनात्तु धर्मात्मन्मुक्तोऽहं सर्वपातकैः

Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Ngayong araw, nagbunga ang aking pagsilang; ngayong araw, nagbunga ang aking angkan. Ako’y nagagalak; tunay akong pinagpala—sa pagtanaw ko lamang sa iyo ngayon. At sa iyong mismong pagtanaw, O may matuwid na diwa, ako’y napalaya sa lahat ng kasalanan.”

Verse 21

मार्कंडेय उवाच । दिष्ट्या ते सफलं जन्म दिष्ट्या ते तारितं कुलम् । कीर्तनाद्वर्द्धते पुण्यं श्रुतं पापप्रणाशनम्

Sinabi ni Mārkaṇḍeya: “Sa mabuting kapalaran, naging mabunga ang iyong pagsilang; sa mabuting kapalaran, nailigtas ang iyong angkan. Sa pag-awit ng papuri (kīrtana) ay lumalago ang kabutihang-loob (puṇya), at ang napakinggan ay pumupuksa sa kasalanan.”

Verse 22

युधिष्ठिर उवाच । यमुनायां तु किं पुण्यं किं फलं तु महामुने । एतन्मे सर्वमाख्याहि यथादृष्टं यथाश्रुतम्

Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “O dakilang muni, anong puṇya ang nasa Yamunā, at anong bunga (phala) ang ipinagkakaloob nito? Isalaysay mo sa akin ang lahat—ayon sa iyong nakita at ayon sa iyong narinig.”

Verse 23

मार्कंडेय उवाच । तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता । समागता महाभागा यमुना यत्र निम्नगा

Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Dumating ang diyosang anak ni Tapana, bantog sa tatlong daigdig—ang mapalad—sa pook na dinadaluyan ng ilog Yamunā.

Verse 24

येनैव निःसृता गङ्गा तेनैव यमुना गता । योजनानां सहस्रेषु कीर्तनात्पापनाशिनी

Mula sa pinagmulan ding pinanggalingan ng Gaṅgā, mula roon din umagos ang Yamunā. Kahit libo-libong yojana ang layo, ang pagbigkas lamang ng kanyang pangalan ay pumupuksa ng kasalanan.

Verse 25

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च यमुनायां युधिष्ठिर । कीर्त्तनाल्लभते पुण्यं दृष्ट्वा भद्राणि पश्यति

Doon, O Yudhiṣṭhira, sa pagligo at pag-inom sa Yamunā, nakakamit ang kabanalan sa pamamagitan ng pagpupuri; at sa pagtanaw dito, nakikita ang mga mapalad na biyaya.

Verse 26

अवगाढा च पीत्वा च पुनात्यासप्तमं कुलम् । प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम्

Sa paglubog at pag-inom, nililinis niya ang angkan hanggang ikapitong salinlahi. At sinumang magbuwis ng buhay doon, siya’y makararaos sa kataas-taasang hantungan.

Verse 27

अग्नितीर्थमिति ख्यातं यमुना दक्षिणे तटे । पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं हरवरं स्मृतम्

Sa timog na pampang ng Yamunā ay ang banal na tawiran na kilala bilang Agni-tīrtha. Sa kanluran naman ay ang tīrtha ni Dharmarāja, na inaalala bilang Haravara-tīrtha.

Verse 28

तत्र स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । एवं तीर्थसहस्राणि यमुना दक्षिणे तटे

Pagkaligo roon, ang mga namamatay ay umaabot sa langit at hindi na muling isinisilang. Gayon, sa timog na pampang ng Yamunā ay may libu-libong banal na tawiran (tīrtha).

Verse 29

उत्तरेण प्रवक्ष्यामि आदित्यस्य महात्मनः । तीर्थं तु विरजं नाम यत्र देवाः सवासवाः

Ngayon ay isasalaysay ko, sa hilagang dako, ang banal na pook ng dakilang-espiritung Āditya: ang tīrthang tinatawag na Virajā, na pinagdarausan ng mga diyos—kasama si Indra.

Verse 30

उपासते स्म संध्यां तु नित्यकालं युधिष्ठिर । देवाः सेवंति तत्तीर्थं ये चान्ये विदुषो जनाः

O Yudhiṣṭhira, palagi nilang isinasagawa ang mga ritwal ng Sandhyā sa bawat oras; at ang mga diyos, gayundin ang ibang marurunong, ay dumudulog at nagbibigay-galang sa tīrthang iyon.

Verse 31

श्रद्दधानपरो भूत्वा कुरु तीर्थाभिषेचनम् । अन्ये च बहवस्तीर्थाः सर्वपापहराः शुभाः

Maging taimtim at puspos ng pananampalataya, at isagawa ang banal na pagligo sa tīrtha. Mayroon pang maraming ibang tīrtha—mapalad at nakapapawi ng lahat ng kasalanan.

Verse 32

तेषु स्नात्वा दिवं यांति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः । गंगा च यमुना चैव उभे तुल्यफले स्मृते

Pagkaligo sa mga iyon, ang mga namamatay ay umaabot sa langit; hindi na sila muling isinisilang. At ang Gaṅgā at ang Yamunā—kapwa inaalala na magkasingbisa ang bunga ng kabanalan.

Verse 33

केवलं श्रेष्ठभावेन गंगा सर्वत्र पूज्यते । एवं कुरुष्व कौंतेय स्वर्गतीर्थाभिषेचनम्

Dahil lamang sa kaniyang sukdulang kadakilaan, ang Gaṅgā ay sinasamba sa lahat ng dako. Kaya, O anak ni Kuntī, magsagawa ka rin ng pagligong-pagpapabanal sa makalangit na tīrtha (svarga-tīrtha) sa gayunding paraan.

Verse 34

यावज्जीवकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । यस्त्विदं कल्य उत्थाय पठते च शृणोति वा

Ang lahat ng kasalanang naipon sa buong buhay ay napapawi sa mismong sandaling iyon, para sa taong bumabangon sa bukang-liwayway at bumibigkas nito, o kahit nakikinig man lamang.

Verse 35

मुच्यते सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोकं च गच्छति

Siya’y napapalaya sa lahat ng kasalanan at nagtutungo sa makalangit na daigdig.

Verse 45

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे यमुनामाहात्म्ये पंचचत्वारिंशोऽध्यायः

Sa gayon nagtatapos ang ika-apatnapu’t limang kabanata, ang “Pagpupuri sa Yamunā,” sa Svarga-khaṇḍa ng kagalang-galang na Padma Mahāpurāṇa.