Adhyaya 19
The Greatness of Śukla Tīrtha: Bathing, Fasting, Charity, and Śiva Worship
Nagsisimula ang kabanata sa pagtuturo sa deboto na lumapit sa makapangyarihang mga pook-paglalakbay, at saka inihahayag ang pinagmulan at kataas-taasang kadakilaan ng Śukla-tīrtha. Sa banal na tanawin ng Himalaya, nakaluklok si Śiva kasama si Umā at ang mga gaṇa; isang nagsusumamo (at/o si Mārkaṇḍa) ang humihingi ng madaling landas upang makatawid sa saṃsāra at ng pinakadakilang tīrtha na sumisira ng kasalanan. Pinupuri ni Mahādeva ang Śukla-tīrtha: ang pagligo rito’y nag-aalis ng mabibigat na kasalanan, kabilang ang brahmahatyā; lalo pang tumitindi ang bunga sa panahon ng eklipse at mahahalagang sandaling pangkalendaryo, at ang saklaw ng pag-ikot nito’y isang yojana. Itinatakda ang mga sangkap ng vrata—pag-aayuno araw at gabi, pagpupuyat na may awit at sayaw, pagligo sa bukang-liwayway, pagsamba at abhiṣeka na may ghee, pagpapakain sa guro, at tapat na dāna—na nagdudulot ng akṣaya na gantimpala, kaligayahang makalangit, at sa huli’y paglaya sa muling pagsilang, hanggang sa paggalang sa Śivaloka.
Shlokas
Verse 1
नारद उवाच । भार्गवेशं ततो गच्छेद्भक्त्या यत्र च विष्णुना । हुंकारितास्तु देवेन दानवाः प्रलयं गताः
Sinabi ni Nārada: Pagkaraan, dapat magtungo nang may debosyon sa Bhārgaveśa, kung saan sa pamamagitan ni Viṣṇu, ang mga dānava ay napuksa sa pagbigkas lamang ng humkāra.
Verse 2
तत्र स्नात्वा तु राजेंद्र सर्वपापैः प्रमुच्यते । शुक्लतीर्थस्य चोत्पत्तिं शृणु त्वं पांडुनंदन
Doon, O hari, sa pagligo ay napapalaya sa lahat ng kasalanan. Ngayon pakinggan mo, O anak ni Pāṇḍu, ang pinagmulan ng banal na tawiran na tinatawag na Śukla-tīrtha.
Verse 3
हिमवच्छिखरे रम्ये नानाधातुविचित्रिते । तरुणादित्यसंकाशे तप्तकांचनसंनिभे
Sa kaaya-ayang tuktok ng Himavat, na sari-saring kulay dahil sa maraming mineral—nagniningning na tila bagong sikat na araw, na wari’y pinainit na ginto.
Verse 4
वज्रस्फटिकसोपाने चित्रपट्टशिलातले । जांबूनदमये दिव्ये नाना पद्मोपशोभिते
May mga hagdang diyamante at kristal, at may sahig na batong inukitan at ininlay nang marikit—dibino, yari sa ginto ng jāmbūnada, at pinalamutian ng maraming anyong lotus.
Verse 5
तत्रासीनं महादेवं सर्वज्ञं प्रभुमव्ययम् । लोकानुग्राहकं शांतं गणवृंदैः समावृतम्
Doon nila nakita si Mahādeva na nakaupo—ang ganap na nakaaalam, ang Panginoong Soberano, di-nagmamaliw—mapayapa at mahabagin sa mga daigdig, napalilibutan ng mga pangkat ng mga Gaṇa.
Verse 6
स्कंदनंदिमहाकालैर्वीरभद्र गणादिभिः । उमया सहितं देवं मार्कंडः परिपृच्छति
Tinanong ni Mārkaṇḍa ang Panginoon—kasama si Umā—habang Siya’y pinaglilingkuran nina Skanda, Nandin, Mahākāla, Vīrabhadra, at iba pang mga pangkat ng Gaṇa.
Verse 7
देवदेव महादेव इन्द्र कामादि संस्तुत । संसारभवभीतोहं सुखोपायं ब्रवीहि मे
O Diyos ng mga diyos, O Mahādeva—pinupuri nina Indra, Kāma, at iba pa—ako’y nanginginig sa takot sa pag-iral sa saṃsāra. Ipagkaloob mo sa akin ang madaling daan tungo sa kaligayahang mapagpalaya.
Verse 8
भगवन्भूतभव्येश सर्वपापप्रणाशनम् । तीर्थानां परमं तीर्थं तद्वदस्व महेश्वर
O Mapalad na Panginoon, Tagapaghari ng nakaraan at hinaharap—O Maheśvara—ipahayag mo sa akin ang kataas-taasang tīrtha sa lahat ng tīrtha, yaong pumupuksa sa bawat kasalanan.
Verse 9
ईश्वर उवाच । शृणुविप्र महाभाग सर्वशास्त्रविशारद । स्नानादि कुरु गच्छ त्वं ऋषिसंघैस्समावृतः
Sinabi ni Īśvara: “Makinig ka, O mapalad na brāhmaṇa, ikaw na bihasa sa lahat ng śāstra. Isagawa mo ang paliligo at iba pang mga ritwal, at saka humayo, na kasama ang kapulungan ng mga ṛṣi.”
Verse 10
मन्वत्रि याज्ञवल्क्याश्च काश्यपश्चैव अंगिराः । यमापस्तंब संवर्ताः कात्यायनबृहस्पती
Sina Manu, Atri, Yājñavalkya, Kāśyapa at Aṅgiras; gayundin sina Yama, Āpastamba, Saṁvarta, Kātyāyana, at Bṛhaspati—sila ang binabanggit dito.
Verse 11
नारदो गौतमश्चैव पृच्छंति धर्मकांक्षिणः । गंगाकनखले पुण्या प्रयागं पुष्करं गया
Sina Nārada at Gautama, na nagnanais makaalam ng dharma, ay nagtatanong tungkol sa mga banal na pook: ang banal na Gaṅgā sa Kanakhala, Prayāga, Puṣkara, at Gayā.
Verse 12
कुरुक्षेत्रं तु पुण्यं च राहुग्रस्ते दिवाकरे । दिवा वा यदि वा रात्रौ शुक्लतीर्थं महाफलम्
Ang Kurukṣetra ay tunay na banal; at kapag nilalamon ni Rāhu ang araw, ang pagligo sa Śukla-tīrtha—sa araw man o sa gabi—ay nagbubunga ng dakilang kabutihang-loob.
Verse 13
दर्शनात्स्पर्शनाच्चैव स्नानाद्ध्यानात्तपोर्जनात् । होमाच्चैवोपवासाच्च शुक्लतीर्थफलं महत्
Sa pagtanaw lamang, sa paghipo, sa pagligo roon, sa pagninilay, sa paglikha ng tapas (pagpapakasakit), at gayundin sa paghahandog sa apoy at pag-aayuno—ang bunga ng Śukla-tīrtha ay napakalaki.
Verse 14
शुक्लतीर्थं महापुण्यं नद्यां तु संव्यवस्थितम् । चाणिक्योनाम राजर्षिः सिद्धिं तत्र समागतः
May isang dakilang mapagpalang banal na tawiran na tinatawag na Śukla-tīrtha, na nasa tabi ng ilog. Doon, ang maharlikang rishi na nagngangalang Cāṇikya ay nagkamit ng ganap na siddhi.
Verse 15
एतत्क्षेत्रं समुत्पन्नं योजनावृत्तिसंस्थितम् । शुक्लतीर्थं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्
Ang banal na kṣetra na ito ay nagkahugis, na umaabot sa isang yojana ang lawak ng pag-ikot. Ito ang Śukla-tīrtha, dakilang mapagpala, at pumupuksa sa lahat ng kasalanan.
Verse 16
पादपाग्रेण दृष्टेन ब्रह्महत्यां व्यपोहति । अहमत्र ऋषिश्रेष्ठ तिष्ठामि ह्युमया सह
Sa pagtanaw lamang sa dulo ng paa, napapawi ang kasalanang brahmahatyā (pagpatay sa isang brāhmaṇa). O pinakamainam sa mga ṛṣi, nananatili ako rito, kasama si Umā.
Verse 17
वैशाखे विमले मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । कैलासाच्चापि निर्गत्य तत्र संनिहितो ह्यहम्
Sa dalisay na buwan ng Vaiśākha, sa ika-labing-apat na araw ng madilim na kalahati, lumalabas ako maging mula sa Kailāsa at naroroon ako roon.
Verse 18
देवकिन्नरगंधर्वाः सिद्धविद्याधरास्तथा । गणाश्चाप्सरसो नागाः सर्वे देवाः समागताः
Ang mga banal na Kinnara at Gandharva, gayundin ang mga Siddha at Vidyādhara; ang mga Gaṇa, Apsaras, at Nāga—oo, nagtipon ang lahat ng mga diyos.
Verse 19
इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे ऊनविंशोध्यायः
Sa gayon nagwakas ang ikalabinsiyam na kabanata sa Svarga-khaṇḍa ng maluwalhating Padma Mahāpurāṇa.
Verse 20
रजकेन यथा वस्त्रं शुक्लं भवति वारिणा । आजन्मसंचितं पापं शुक्लतीर्थे व्यपोहति
Kung paanong pinapaputi ng tagalaba ang kasuotan sa tubig, gayon din sa Śukla Tīrtha nahuhugasan ang kasalanang naipon mula pagsilang.
Verse 21
स्नानं दानं महापुण्यं मार्कंड ऋषिसत्तम । शुक्लतीर्थात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति
Ang pagligo at pagbibigay-dāna ay dakilang kabutihang-loob, O Mārkaṇḍa, pinakadakila sa mga ṛṣi. Wala pang naging, ni magiging, hihigit na tīrtha kaysa Śukla Tīrtha.
Verse 22
पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि मानवः । अहोरात्रोपवासेन शुक्लतीर्थे व्यपोहति
Ang taong nakagawa ng mga kasalanan sa naunang yugto ng buhay ay naaalis iyon sa Śukla Tīrtha sa pamamagitan ng pag-aayuno sa maghapon at magdamag.
Verse 23
तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैर्दानेन वा पुनः । देवदानेन या पुष्टिर्न सा क्रतुशतैरपि
Ang lakas at pagyabong ng espiritu na nakukuha sa pag-aalay sa mga deva ay hindi nakakamit—kahit sa sandaang yajña—sa pamamagitan ng tapas, brahmacarya, mga handog, o karaniwang dāna.
Verse 24
कार्तिकस्य च मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी । घृतेन स्नापयेद्देवमुपोष्य परमेश्वरम्
Sa ika-labing-apat na araw (caturdaśī) ng madilim na kalahati ng buwan sa Kārtika, matapos mag-ayuno, paliguan ang Kataas-taasang Panginoon ng ghee.
Verse 25
एकविंशत्कुलोपेतो न च्यवेच्चैश्वरात्पदात् । शुक्लतीर्थं परं तीर्थमृषिसिद्धनिषेवितम्
Taglay ang dalawampu’t isang angkan, hindi nahuhulog mula sa makapangyarihang kalagayan. Ang Śukla-tīrtha ang kataas-taasang banal na tawiran, dinadalaw at iginagalang ng mga ṛṣi at mga siddha.
Verse 26
तत्र स्नात्वा ततो राजन्पुनर्जन्म न विद्यते । स्नात्वा वै शुक्लतीर्थेपि अर्चयेद्वृषभध्वजम्
O Hari, matapos maligo roon, hindi na muling nagkakaroon ng kapanganakang muli. At pagkaligo sa Śukla-tīrtha, sambahin ang Panginoong may watawat na Toro (Śiva).
Verse 27
जागरं कारयेत्तत्र नृत्यगीतादिमंगलैः । प्रभाते शुक्लतीर्थे तु स्नानं वै देवतार्चनम्
Doon ay magsagawa ng magdamagang pagpupuyat, na may mapalad na gawain gaya ng sayaw at awit. Sa bukang-liwayway, sa Śukla-tīrtha, tunay na maligo at sumamba sa diyos.
Verse 28
आचार्यं भोजयेत्पश्चाच्छिवव्रतपरः शुचिः । भोजनं च यथाशक्त्या वित्तशाठ्यं न कारयेत्
Pagkaraan, na malinis at nakatuon sa Śiva-vrata, pakainin ang guro. At maghandog ng pagkain ayon sa makakaya, na walang pandaraya sa yaman.
Verse 29
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा शनैर्देवांतिकं व्रजेत् । एवं वै कुरुते यस्तु तस्य पुण्यफलं शृणु
Pagkatapos, matapos gawin ang pradakṣiṇa (pag-ikot na may paggalang), dahan-dahang lumapit sa harap ng diyos. Pakinggan ang bunga ng kabutihang-loob ng gumagawa nito.
Verse 30
दिव्ययानसमारूढस्तूयमानोऽप्सरोगणैः । शिवतुल्यबलोपेतस्तिष्ठत्याभूतसंप्लवम्
Sakay sa isang makalangit na karuwahe, pinupuri ng mga pangkat ng apsarā; taglay ang lakas na kaagapay ni Śiva, nananatili siya roon hanggang sa pagkalusaw ng lahat ng nilalang.
Verse 31
शुक्लतीर्थे तु या नारी ददाति कनकं शुभम् । घृतेन स्नापयेद्देवं कुमारं चाभिपूजयेत्
Ngunit ang babaeng, sa Śukla-tīrtha, nag-aalay ng mapalad na ginto, ay dapat paliguan ang diyos ng ghee at marapat na sambahin ang banal na Kumāra.
Verse 32
एवं या कुरुते भक्त्या तस्याः पुण्यफलं शृणु । मोदते देवलोकस्था यावदिंद्राश्चतुर्दश
Kaya, sa babaeng gumagawa nito nang may debosyon, pakinggan ang bunga ng kanyang kabutihan: nananahan sa daigdig ng mga diyos, siya’y nagagalak habang nananatili ang labing-apat na Indra.
Verse 33
अयने वा चतुर्दश्यां संक्रांतौ विषुवे तथा । स्नात्वा तु सोपवासः स निर्जितात्मा समाहितः
Sa araw ng solstisyo, o sa ika-labing-apat na tithi, o sa saṅkrānti (paglipat ng araw), at gayundin sa equinox—pagkaligo, dapat siyang mag-ayuno, mapagpigil sa sarili at nakatuon ang loob.
Verse 34
दानं दद्याद्यथाशक्त्या प्रीयेतां हरिशंकरौ । शुक्लतीर्थप्रभावेण सर्वं भवति चाक्षयम्
Magbigay ng kawanggawa ayon sa makakaya, upang malugod sina Hari at Śaṅkara. Sa bisa ng Śukla Tīrtha, ang lahat ng inialay o ginawa roon ay nagiging di-nauubos.
Verse 35
अनाथं दुर्गतं विप्रं नाथवंतमथापि वा । उद्वाहयति यस्तीर्थे तस्य पुण्यफलं शृणु
Pakinggan ang gantimpalang banal ng taong, sa isang tīrtha, nag-aayos ng pag-aasawa ng isang brāhmaṇa—maging siya’y ulila at dukha, o kahit may mga tagapagtanggol.
Verse 36
यावत्तद्रोमसंख्या तु तत्प्रसूतिकुलेषु च । तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते
Sa dami ng libong taon na katumbas ng bilang ng mga balahibo sa katawan, at gayundin ng bilang sa mga angkan ng kanyang supling, sa gayong libong taon siya’y pinararangalan sa Śivaloka, daigdig ni Śiva.