Adhyaya 64
The Hymn to Gaṇapati (Gaṇa-aṣṭaka) and Its Merit
Sa PP.1.64, ipinahahayag ni Vyāsa ang isang dalisay at nagbibigay-siddhi na himno para kay Gaṇapati. Kasunod nito, sa mga panimulang pagpupugay (namas), inilalarawan ang anyo at mahimala Niyang katangian: ang Ekadanta, ang dakilang katawan, ang gintong ningning, ang ahas na sagradong sinulid (yajñopavīta), at ang gasuklay na palamuti sa tuktok. Ipinupuri Siya bilang Vighneśvara, ang nag-aalis ng mga balakid, at bilang mandirigmang pinuno ng mga gaṇa, na sinasamba rin ng iba’t ibang uri ng mga nilalang na makalangit. Pagkatapos ay ibinibigay ang phalaśruti: ang taimtim na pagbigkas, at maging ang pakikinig, ay nagdudulot ng tagumpay at karangalan sa daigdig ni Rudra, pag-angat na tulad ng pagkahari, kapangyarihan sa tatlong daigdig, at pag-iingat laban sa karalitaan sa loob ng pitong kapanganakan. Nagtatapos ang kabanata sa pormal na kolopon bilang “Ang Himno kay Gaṇapati.”
Shlokas
Verse 1
व्यास उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि स्तोत्रं गणाधिपस्य च । सर्वसिद्धिकरं पूतं सर्वाभीष्टफलप्रदं
Sinabi ni Vyāsa: Muli kong ipahahayag ang isa pang himno—yaong para kay Gaṇādhipa (Gaṇeśa)—dalisay at banal, na nagdudulot ng lahat ng tagumpay at nagbibigay ng bawat minimithing bunga.
Verse 2
एकदंतं महाकायं तप्तकांचनसन्निभम् । लंबोदरं विशालाक्षं वंदेहं गणनायकं
Sumasamba ako kay Gaṇanāyaka (Gaṇeśa): ang May-iisang Pangil, ang Panginoong may dambuhalang katawan, nagniningning na tila tunaw na ginto—malaking tiyan at malalaking mata.
Verse 3
मुंजकृष्णाजिनधरं नागयज्ञोपवीतकम् । बालेंदुकलिकामौलिं वंदेहं गणनायकं
Sumasamba ako kay Gaṇanāyaka (Gaṇeśa): may bigkis na muñja at balát ng itim na usa; ahas ang kaniyang banal na sinulid, at sa tuktok ng ulo’y nakalagay ang munting gasuklay ng buwan.
Verse 4
सर्वविघ्नहरं देवं सर्वविघ्नविवर्जितम् । मूषकोत्तममारुह्य देवासुरमहाहवे
Yaong Diyos na nag-aalis ng lahat ng hadlang, at siya man ay walang anumang hadlang—nakasakay sa marangal na daga—ay lumitaw sa dakilang labanan ng mga deva at asura.
Verse 5
योद्धुकामं महाबाहुं वंदेहं गणनायकम् । अंबिकाहृदयानंदं मातृकापरिवेष्टितम्
Sumasamba ako kay Gaṇanāyaka: handang makipagdigma, makapangyarihan ang mga bisig; ligaya ng puso ni Ambikā, at napaliligiran ng mga Inang-Diyosa, ang mga Mātṛkā.
Verse 6
भक्तिप्रियं मदोन्मत्तं वंदेहं गणनायकम् । चित्ररत्नविचित्रांगं चित्रमालाविभूषणम्
Sumasamba ako kay Gaṇanāyaka, minamahal ng mga deboto at masiglang nag-aalab sa kagalakan; ang katawan niya’y kahanga-hanga sa makinang, sari-saring hiyas, at pinalalamutian ng maringal na kuwintas na bulaklak.
Verse 7
कामरूपधरं देवं वंदेहं गणनायकम् । गजवक्त्रं सुरश्रेष्ठं चारुकर्णविभूषितम्
Sumasamba ako sa banal na pinuno ng mga gaṇa, na nag-aanyong ayon sa kalooban: may mukha ng elepante, pinakadakila sa mga diyos, at pinalalamutian ng maririkit na tainga.
Verse 8
पाशांकुशधरं देवं वंदेहं गणनायकम् । यक्षकिन्नरगंधर्वैः सिद्धविद्याधरैस्सदा
Sumasamba ako sa banal na Gaṇanāyaka, tagapamuno ng mga gaṇa, na may hawak na lubid at pang-udyok; laging iginagalang ng mga Yakṣa, Kinnara, Gandharva, Siddha, at Vidyādhara.
Verse 9
स्तूयमानं महादेहं वंदेहं गणनायकम् । गणाष्टकमिदं पुण्यं भक्तितो यः पठेन्नरः
Sumasamba ako sa pinunò ng mga gaṇa—sa Mahādeva—na pinupuri ng lahat. Ang banal na “Gaṇa-aṣṭaka” na ito’y mapagkaloob ng dakilang kabutihan; ang taong bumibigkas nito nang may debosyon…
Verse 10
सर्वसिद्धिमवाप्नोति रुद्रलोके महीयते । न निःस्वतां तथाभ्येति सप्तजन्मसु मानवः
Nakakamtan niya ang lahat ng siddhi at pinararangalan sa daigdig ni Rudra; at ang taong iyon ay hindi mahuhulog sa karalitaan sa loob ng pitong kapanganakan.
Verse 11
य इदं पठते नित्यं महाराजो भवेन्नरः । वश्यं करोति त्रैलोक्यं पठनाच्छ्रवणादपि । स्तोत्रं परं महापुण्यं गणपस्य महात्मनः
Ang sinumang araw-araw na bumibigkas nito ay nagiging dakilang hari sa mga tao; sa pagbigkas—maging sa pakikinig lamang—napasasakop niya ang tatlong daigdig. Ito ang kataas-taasang himno, hitik sa dakilang kabutihan, para sa dakilang-kaluluwang Gaṇapa (Gaṇeśa).
Verse 64
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे गणपतिस्तोत्रं नाम । चतुष्षष्टितमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Padma Purāṇa, sa unang aklat, sa Sṛṣṭikhaṇḍa, nagtatapos ang kabanatang pinamagatang “Himno kay Gaṇapati”—ang ika-animnapu’t apat na kabanata.