Adhyaya 93

Ipinagpapatuloy ng PP.5.93 ang patong-patong na salaysay ng Purāṇa: isinasalaysay ni Nārada ang isang pagtatagpo ng hari at ng pantas na si Jātūkarṇa. Tinanong ni Haring Divodāsa kung paano mapapalaya ang isang babae mula sa pagdurusa; itinuro ng pantas ang isang napakabanal ngunit madalas na “di naipapahayag” na lunas: ang mga pagtalima sa buwan ng Vaiśākha—pagligo sa bukang-liwayway, pagligo sa mga tīrtha, at masaganang dāna—na pinatitibay ng pakikinig at pagpupuri kay Hari/Mādhava. Sa pamamagitan ng matingkad na paghahambing—ang mga kasalanan ay tumatakas na parang mga ahas sa harap ni Hari o ni Garuḍa—ipinapahayag ng kabanata ang tiyak na pagkapawi ng pāpa kapag pumasok ang Araw sa Meṣa (Aries) at nagsimula ang Vaiśākha. Nagtatapos ang salaysay sa pagbabalik ng ligaya sa pagsasama ng mag-asawa, sa mga bunga sa angkan (kapanganakan ni Sudeva), at sa utos ng hari na ipakasal ang isang nalinis sa pagligo sa Revā, kasunod ang kolopon na kumikilala rito bilang salaysay ni Citra sa Vaiśākha-māhātmya.