Adhyaya 85

Binubuksan ang kabanata sa paghingi ng paglilinaw tungkol sa bhakti—ang likas na anyo nito, ang mga paraan, at ang wastong pagsasagawa. Ipinapaliwanag ng guro na ang bhakti ay may maraming anyo: sa isip, sa pananalita, at sa katawan; at inuuri ang pagsasanay bilang makamundo, Vedic, at espirituwal (ādhyātmikī). Ang mga gawa ay nagiging banal at may bisa kapag si Viṣṇu ang nilalayon at sentro ng pag-aalay. Ipinapaloob din ang aral na ang Sāṅkhya (paglilista ng mga tattva) at Yoga (disiplina, prāṇāyāma, pagninilay) ay panloob na debosyon na humahantong sa pagtanaw at sa isang-tuldok na pagtuon sa Panginoon. Pagkaraan, itinatanghal ang kaluwalhatian ng Vaiśākha (Mādhava) at ng Gaṅgā: ang bihirang mapalad na panahon, lalo na ang maliwanag na ikapitong tithi, ang pagligo, pagsamba, dāna, śrāddha, at pag-alaala sa Gaṅgā ay pumupuksa ng kasalanan at nagbibigay ng di-nalulupasay na bunga. Itinuturo rin na ang paggalang sa mga brāhmaṇa ay tuwirang paggalang kay Hari na nananahan sa kanila.