Adhyaya 72

Sa Adhyaya 72 ng Pātāla-khaṇḍa ay nagtitipon ng mga halimbawa ng mga debotong nagsasagawa ng mahigpit na tapas at walang humpay na japa ng mga mantra ni Kṛṣṇa, kabilang ang pagsasanib ng Kāma-bīja, upang magkamit ng siddhi, banal na pangitain, at sa huli ay muling ipanganak sa Gokula/Nandavana bilang mga gopī o mga tagapaglingkod. Umiikot ang salaysay sa iba’t ibang ṛṣi at dalagang pastol—tulad nina Ugratapā, Satyatapā, Haridhāma, Jābāli, at nina Sunandā, Bhadra, Raṅgaveṇī—na binibigyang-diin ang mantra-japa (sampu, labinlima, labingwalo, dalawampu, dalawampu’t lima na pantig) at ang dhyāna sa Vṛndāvana: ang rāsa, ang plauta, ang dilaw na kasuotan, at ang Vaijayantī. Isang mahalagang aral ang lumilitaw nang ang isang babaeng ascetic ay magpakilalang Brahmavidyā, ngunit umamin na hindi ganap ang kaalaman kung wala ang prema-bhakti kay Kṛṣṇa, at itinuro ang wastong paraan ng pagsamba. Sa wakas, ibinibigay ang malinaw na Gopāla-vidyā at ang pamantayang pagninilay sa maningning na “pulo” ng Vṛndāvana, at nagtatapos sa phalaśruti na ang pagbigkas nito’y nagdudulot ng kalayaan at pag-abot sa tahanan ni Vāsudeva.