Adhyaya 57

Sa PP.5.57, tinanong ni Vātsyāyana kung paano ipinahayag at naiparinig ang mga salita ni Jānakī. Ipinaliwanag ni Śeṣa ang tagpo sa Mithilā sa ilalim ni Haring Janaka, ang pagkakatuklas sa sanggol na si Sītā at ang pagbibigay sa kanya ng pangalan. Pagkaraan, nakatagpo ni Sītā ang isang banal na magkaparis na loro. Sa kanilang makahulang pananalita, inihayag nila ang darating na paghahari ni Rāma, ang tunay na pagkakakilanlan ni Sītā, at ang pagbigkas ng Ramāyaṇa na magaganap pa sa āśrama ni Vālmīki. Isinalaysay din nila ang angkan ni Rāma at ang kanyang mga kapatid. Inilarawan ng mga ibon ang mapalad na anyo ni Rāma at sinabi nilang kapos ang wika upang lubusang purihin Siya. Ngunit nang pigilan ni Sītā ang babaeng loro, sumiklab ang dalamhati at galit, at lumabas ang isang sumpang nagiging sanhi ng pagkakahiwalay—na wari’y anino ng paglayo ni Sītā kay Rāma. Nagtatapos ang kabanata sa aral tungkol sa panganib ng padalus-dalos na salita at poot.