Adhyaya 50

Sa panahon ng Aśvamedha ni Rāma, nabalitaan ni Śatrughna na nasamsam ang kabayong panghandog at nilapastangan ang kaniyang mga tauhan. Nag-alab ang galit, ngunit ipinaalala ng payo ang dūta-nīti: ang sugo ay nakagagawa ng hindi kayang tapatan ng dahas. Kaya isinugo niya si Aṅgada/Hariśvara patungong Kuṇḍala, lungsod na pinamumunuan ng makatarungang kṣatriya na si Suratha, bantog sa debosyon sa mga paa ni Rāma. Sa bulwagan ni Suratha, nagpakilala ang sugo at tumindi ang pagtatalo: binalaan niya ang hari ng kapahamakang digmaan kung hindi ibabalik ang kabayo. Pinuna ni Aṅgada ang labis na pagtitiwala ni Suratha, isinalaysay ang mga tagumpay ni Śatrughna at ang katapatan ng mga vānaras, at hinimok ang pagsuko at pagsasauli ng kabayo. Nagtatapos ang kabanata sa aral ng matuwid na pagpapasakop kay Rāma at sa praktikal na pagdadala ng mensahe pabalik kay Śatrughna.