Adhyaya 106

Tinanong ni Śucismitā kung paanong ang pagkain o pagdikit sa vibhūti (banal na abo) ay nakapagpapahaba ng buhay at nakapagtitiyak ng mabuting kalagayan sa kabilang-buhay. Sumagot si Dadhīca sa pamamagitan ng isang “sinaunang alamat” na kaugnay nina Citragupta at Yama. Isang marunong na brāhmaṇa ang nalugmok sa paglabag na seksuwal; kalaunan ay sumamba siya kay Śiva at maraming kasalanan ang napawi. Ngunit gumawa siya ng isang hiwalay na pagkakasala—pagkain ng ghee mula sa lampara ni Śiva—na ipinahayag na may karmang halos hindi nabubura. Dahil dito, hinatulan siya ni Yama sa impiyerno at sa paulit-ulit na kapanganakan bilang aso. Ang kanyang asawang si Avyayā, sa paggabay ni Nārada, ay nagsagawa ng pagpasok sa apoy bilang pagtubos at patotoo ng katapatan; nakamit niya ang langit, samantalang nanatili ang natitirang kasalanan ng brāhmaṇa. Sa huli, bilang aso, namatay siya matapos mahulog sa pinabanal na abo malapit sa tirahan ni Dadhīca; sa utos ni Śiva, ang mga debotong namamatay sa/sa pamamagitan ng vibhūti ay hindi nasasaklaw ni Yama, kaya dinala ang aso kay Śiva at tinanggap sa hanay ng mga gaṇa.