Adhyaya 105

Binubuksan ang kabanata sa paghingi ng mga pantas ng isang banal na salaysay. Isinasalaysay ni Śiva ang isang masidhing pangyayari ng pagnanasa at poot na humantong sa paglitaw ng kṛtyā; saka pinangunahan niya si Rāma patungo sa Lokāloka at sa maningning na Nārāyaṇapura. Doon, magiliw silang tinanggap ni Viṣṇu, at ang panata ni Rāma na iisang asawa (ekapatnī-vrata) ay nasubok at pinuri. Pagkaraan, lumilipat ang turo sa dharma: kailan dapat ipagpaliban, ulitin, o ipaubaya ang śrāddha dahil sa sūtaka at mga suliraning pangkalendaryo—amāvāsyā, aparāhṇa, pagtaas o pagbaba ng tithi, at kutupa. Itinuturo rin ni Śiva ang wastong oras ng pagsamba at ang bunga nito. Pagkatapos ay malawak na ipinahahayag ang kadakilaan ng banal na abo (bhasma): pinagmulan ng pangalan, mga bahagi ng katawan na pinapahiran, pagwasak ng kasalanan, at mga gamit na pananggalang, na pinatutunayan ng mga alamat nina Dhanañjaya, Arundhatī at Dadhīci, at ng isang kosmikong pagtatagpo nina Hari at Śaṅkara. Nagtatapos ang kabanata sa phalaśruti: ang pakikinig ay nagdudulot ng paglilinis at pag-abot sa tahanan ni Śiva.