
The Mādhava (Vaiśākha) Bath: Sādhu-saṅga, Instruction Ethics, and the Vaiśākha Observance
Nagsisimula ang PP.5.100 sa pasasalamat ng hari sa mapagpalayang aral, at sa pagpupuri sa sādhu-saṅga bilang pinakamataas na tīrtha: winawasak nito ang kasalanan at nagpapagaling sa pag-ikot ng saṃsāra. Mula rito, humihiling ang hari ng paliwanag tungkol sa pagtalima sa Mādhava/Vaiśākha: ano ang dapat ihandog, saan at paano maligo, sino ang sasambahin, at anong mga disiplina ang susundin. Itinatanghal ni Yama si Kaśyapa bilang mahabaging guro, at inilalahad ni Kaśyapa ang mga pamantayan ng pagtuturo: sumagot sa karapat-dapat, bantayan ang pananalita, at gayunman magbigay ng kapaki-pakinabang na payo kahit hindi tinatanong sa mga tapat na tagapagmana o disipulo. Pagkatapos, inaakay ang hari sa “Mādhava bath”: pagligo sa bukang-liwayway, pag-aalay ng arghya, pagsamba kay Hari (Viṣṇu), at pag-aalay ng naivedya; at ipinangakong ang taunang pagsasagawa nito ay landas tungo sa tahanan ni Hari. Nagtatapos ang kabanata sa babala: kapag tinalikuran ang banal na buwan, hinihila ng kāma at ng mga vāsanā ang tao pabalik sa pagkalulong sa pandama.
No shlokas available for this adhyaya yet.