Adhyaya 7

Binubuksan ang kabanata sa mga papuring-himno: ang pagbigkas ng pangalan ng Gaṅgā, ang pagtanaw sa kanya, ang pagligo, at maging ang isang patak ng kanyang tubig o buhangin sa pampang ay sumisira ng kasalanan at nagkakaloob ng mokṣa, na itinatanghal na higit pa sa mahihigpit na tapas at mga yajña. Isinasalaysay ang isang alamat sa Tretā-yuga: ang matuwid na brāhmaṇa na si Dharmasva ay nakatagpo si Gaṅgā at humiling ng kalayaan. Isang mabigat na makasalanan, si Kālakalpa, ay namatay nang marahas matapos ang kalupitan sa isang toro; dahil sa habag, winisikan siya ni Dharmasva ng tubig ng Gaṅgā. Dumating ang mga Yamadūta upang dakpin ang makasalanan, ngunit humarang ang mga Viṣṇudūta, na nagsasabing ang mga patak ng Gaṅgā ay nagbubura ng kasalanan at ginagawang karapat-dapat ang tao sa tahanan ni Hari. Nagkaroon ng labanan; tumakas ang mga Yamadūta, at dinala si Kālakalpa sa Vaikuṇṭha hanggang sa makamit ang pinakamataas na paglaya. Pinuri ni Dharmasva si Gaṅgā at pinagkalooban na mamatay sa kanyang tubig habang inaalala ang kanyang banal na pangalan.