
The Slaying of Bhīmanāda and the Teaching on Gaṅgā–Ocean Confluence, Land-Donation Ethics, and Karmic Consequences
Sa korte ng hari ay nanahan ang isang tagapagtanggol na bayani. Inutusan siyang pawiin ang lagim na dulot ni Bhīmanāda, isang dambuhalang may tabak na lumalamon ng mga nilalang. Hinarap niya ito at pinaslang malapit sa tagpuan ng Gaṅgā at karagatan; saka lumitaw ang isang maningning na nilalang kasama ng mga tagapaglingkod ni Viṣṇu, at ang salaysay ay lumihis tungo sa batas ng karma. Isinalaysay ng matuwid na hari na si Dharmabuddhi kung paanong ang wari’y munting paglabag—pagkalinlang sa mga erehe at pagyurak sa disiplina ng mga dvija, lalo na sa kabuhayan at sa wastong etika ng pag-aalay ng lupa—ay nagbunga ng matinding kapahamakan at parusang impiyerno sa ilalim ng kaayusan ni Yama, na may tala ni Citragupta at patotoo ni Bhāskari. Pagkaraan, itinuro ang pagsasagawa sa tīrtha ng Gaṅgāsāgara: paliligo sa bukang-liwayway, pagsamba kay Nārāyaṇa na may awit at sayaw, at pagtalima sa tulasī. Ipinakita rin ang dalamhati ng tao—mga pagkawala, panaghoy, at hangaring magpakamatay sa banal na pook—at ang payong umiwas sa pagkalito at pagkapit sa pag-aari, na nagtatapos sa tagpong tahanan kung saan sinasaway ni Gandhinī si Mādhava.
No shlokas available for this adhyaya yet.