Adhyaya 5

Sa PP.7.5, sa lungsod ng Tāladhvajā, namamayani sina Haring Vikrama at Reyna Hārāvatī, at ang kanilang anak na si Mādhava ay lumaking marunong at may pinag-aralan. Sa pangangaso, nakita ni Mādhava si Candrakalā na naliligo at sinakop ng pagnanasa; sumisingit ang aral ng nīti na ang kasaganaan, kapalaluan, at kāma ay sumisira sa viveka, at mariing hinahatulan ang pagnanasa sa asawa ng iba. Itinuwid siya ni Candrakalā patungo kay Sulocanā, prinsesa sa malayong lungsod sa ibayo ng dagat, at ibinigay ang mga palatandaan at paraan ng paglalakbay. Tumawid si Mādhava sa dagat, ginamit si Gandhinī bilang tagapamagitan, at nakipagpalitan ng mga liham kay Sulocanā; itinakda ni Sulocanā na ang makaaakay sa kanya matapos ang pampublikong pag-ikot (pradakṣiṇā) ang magiging asawa. Ngunit kumilos ang tadhana: nang makatulog si Mādhava, dinukot ng alipin niyang si Praceṣṭa si Sulocanā at tinangkang akitin. Sa pamamagitan ng mahinahong upāya, inutusan niya itong kumuha ng mga kailangan sa kasal at saka tumakas. Sa huli, narating niya ang banal na sangam, nag-anyong lalaki sa pamamagitan ng māyā, at pumasok sa korte ni Haring Suṣeṇa bilang “Vīravara,” na naghahanda sa susunod na yugto ng salaysay.