Adhyaya 2

Binubuksan ng PP.7.2 ang kosmogoniya: si Mahāviṣṇu ang nagpapakita bilang Trimūrti para sa paglikha, pag-iingat, at pagkalusaw, at pinipigil ang pagkakahati-hati ng mga sekta. Inilalarawan ang gawain ni Brahmā sa pagbuo ng mga elemento, mga loka at pātāla, mga bundok, mga dvīpa at mga karagatan, at saka itinatampok ang Bhārata-varṣa bilang larangan ng karma kung saan namumunga ang dharma. Pagkaraan nito, itinatanghal ang kataas-taasang halaga ng bhakti at ang kapangyarihang nagliligtas ng pakikisama sa mga Vaiṣṇava. Isinasalaysay ang yugto nina Madhu at Kaiṭabha: ang yogic na pagtulog ni Viṣṇu, ang pagpupuri ni Brahmā, ang pagkalito ng mga asura, ang kanilang pagpatay, at ang pagkakaloob ng biyaya na ang mga deboto ay malaya sa kapahamakan. Sa huli, nagbibigay ang kabanata ng maiikling tanda ng isang Vaiṣṇava: mabubuting asal, mga palatandaang pang-ritwal (tulasī, tilaka, śālagrāma), mga pagtalima gaya ng Ekādaśī, paglilingkod sa templo, pagkakawanggawa at kabutihang panlipunan, at nagtatapos sa phalaśruti ng pagbigkas at pakikinig.