Adhyaya 10

Binubuksan ang kabanata sa paghingi ni Jaimini kay Vyāsa ng bunga ng pagsamba kay Viṣṇu. Pagkaraan, itinuturo ang mga gawi sa buwan ng Māgha: pag-iwas sa karne at pakikipagtalik, maagang paliligo, payak na pagkain, pagsusuot ng puti, pagsunod sa pañca-mahāyajña, at masusing arcana—pagpapaligo sa Panginoon sa bahagyang maligamgam na tubig, pagpapahid ng sandal, paglilinis ng mga sisidlan, pag-aalay ng kasuotan, pagsisindi ng apoy na walang usok laban sa lamig, at natatanging abhiṣeka sa gatas o tubig ng niyog. Pinupuri ang mga tithi gaya ng pañcamī at ekādaśī at ang araw-araw na handog tulad ng pāyasa, na may pangakong “di-nasisirang” gantimpala para sa mga gawaing Māgha. Isinasalaysay din ang aral na kasaysayan ni Haring Suvarṇa: bagaman makasalanan, sa pagkakataong pag-aalay ng bulaklak na campaka at pagbigkas ng “Oṃ namo Nārāyaṇāya,” siya’y iniligtas mula sa mga sugo ni Yama ng mga tagapaglingkod ni Viṣṇu at tinanggap ng Panginoon—patunay na ang Nāma at simpleng alay ng bulaklak ay nakapagliligtas kahit sa mabibigat na nagkasala.