Adhyaya 21

Verse 1

शौनक उवाच । कथयस्व मुने सूत सर्वमासोत्तमस्य च । कार्तिकस्य विधिं सम्यङ्नियमान्वक्तुमर्हसि

Sinabi ni Śaunaka: O Sūta, O pantas, isalaysay mo nang buo ang wastong paraan at mahigpit na mga pagtalima sa Kārttika—ang pinakadakila sa lahat ng buwan.

Verse 2

सूत उवाच । आश्विनस्य द्विजश्रेष्ठ पौर्णमास्यां समाहितः । कार्तिकस्य व्रतं कुर्याद्यावदुद्बोधिनी भवेत्

Sinabi ni Sūta: O pinakadakila sa mga dalawang-ulit na isinilang, na may natipong isip, isagawa ang panata ng Kārttika mula sa kabilugan ng buwan ng Āśvina, at ipagpatuloy hanggang dumating ang araw na tinatawag na Udbodhinī.

Verse 3

दिवा विप्र नरः कुर्यान्मलमूत्रमुदङ्मुखः । भवेन्मौनी च सर्वज्ञ रात्रौ चेद्दक्षिणामुखः

O brāhmaṇa, sa araw ang tao’y dapat dumumi at umihi na nakaharap sa hilaga; at sa gabi, kung gagawin niya ito na nakaharap sa timog, siya’y nagiging tahimik at ganap na nakaaalam.

Verse 4

पथ्यंभसि च गोष्ठेषु श्मशाने वल्मिके द्विज । कुर्यादुत्सर्जनं नैव व्रती मूत्रपुरीषयोः

O dalawang-ulit na isinilang, ang taong may panata ay hindi kailanman dapat dumumi o umihi sa malinis na inuming tubig, sa kulungan ng baka, sa libingan ng pagsusunog, o sa ibabaw ng punso ng langgam.

Verse 5

अत्युत्तमेषु स्थानेषु मलमूत्रं न कारयेत् । शुद्धां मृदं गृहीत्वाथ वामं प्रक्षालयेत्करम्

Sa mga pinakabanal at mararangal na pook, huwag magpalabas ng dumi o ihi. Kumuha ng malinis na lupa (para sa paglilinis), at saka hugasan ang kaliwang kamay.

Verse 6

अद्भिर्मृदापि शुद्ध्यर्थं पूर्वं विंशतिसंख्यया । एका लिंगे गुदे पंच तथा वामकरे दश

Para sa kabanalan ng paglilinis, maglinis muna sa tubig at sa lupa (luwad), sa bilang na dalawampu: isa sa ari, lima sa puwit, at sampu sa kaliwang kamay.

Verse 7

उभयोर्दश दातव्या पादयोश्च त्रिभिस्त्रिभिः । मुखशुद्धिं ततः कुर्य्यात्संकल्पं स्नपनस्य च

Sampu ang ilaan sa kapwa kamay; at sa mga paa, tig-tatlo at tig-tatlo. Pagkaraan ay linisin ang bibig, at saka gawin ang saṅkalpa para sa ritwal ng pagligo.

Verse 8

हृदि दामोदरं ध्यात्वा इमं मंत्रं ततो वदेत् । कार्तिकेहं करिष्यामि प्रातःस्नानं जनार्द्दन

Sa puso’y pagnilayan si Dāmodara, at saka bigkasin ang mantrang ito: “O Janārdana, sa buwan ng Kārtika ay gagawin ko ang pagligong pang-umaga.”

Verse 9

दामोदरस्य प्रीत्यर्थं राधया पापनाशनं । नमः पंकजनाभाय श्रीकृष्णजलशायिने

Para sa kagalakan ni Dāmodara, at kasama si Rādhā na tagapuksa ng kasalanan: pagpupugay sa May-Pusod na Loto, kay Śrī Kṛṣṇa na nakahimlay sa mga tubig.

Verse 10

नमस्ते राधया सार्द्धं गृहाणार्घं प्रसीद मे । स्नानं कुर्य्यात्ततो विप्र तिलकं तु यथाविधि

Pagpupugay sa Iyo, kasama si Rādhā. Tanggapin nawa ang arghya at mahabag sa akin. Pagkaraan, O brāhmaṇa, maligo at saka maglagay ng tilaka ayon sa tuntunin.

Verse 11

ऊर्ध्वपुंड्रविहीनस्तु किंचित्कर्मकरोति यः । निष्फलं कर्म तत्सर्वं सत्यमेतन्मयोच्यते

Anumang gawa na isinasagawa ng taong walang ūrdhva-puṇḍra (patayong tanda ng Vaiṣṇava) sa noo, ang lahat ng gayong gawa ay nawawalan ng bunga—ito ang katotohanang aking ipinahahayag.

Verse 12

यच्छरीरं मनुष्याणामूर्ध्वपुंड्रं विना कृतम् । तद्दर्शनं न कर्तव्यं दृष्ट्वा सूर्यं निरीक्षयेत्

Hindi dapat titigan ang katawan ng taong walang patayong tanda ng Vaiṣṇava, ang ūrdhva-puṇḍra. Kung sakaling makita ito, tumingin pagkatapos sa Araw.

Verse 13

ऊर्ध्वपुंड्रं मृदा शुभ्रं ललाटे यस्य दृश्यते । चांडालोऽपि विशुद्धात्मा पूज्य एव न संशयः । अच्छिद्रमूर्ध्वपुंड्रं तु ये कुर्वंति नराधमाः

Yaong sa noo ay nakikitang may ūrdhva-puṇḍra na puting-puti, mula sa dalisay na luwad—kahit siya’y caṇḍāla—may dalisay na kaluluwa at karapat-dapat sambahin; walang pag-aalinlangan. Ngunit yaong hamak na tao na gumagawa ng ūrdhva-puṇḍra na hindi wasto at walang puwang…

Verse 14

तेषां ललाटे सततं शुनःपादो न संशयः । प्रातःकालोदितं कर्म्म समाप्य हरिवल्लभाम्

Sa kanilang mga noo ay laging naroon ang bakas ng paa ng aso—walang pag-aalinlangan. Matapos ganapin ang mga itinakdang gawain sa umaga, (siya’y lumalapit) sa minamahal ni Hari.

Verse 15

पूजयेद्भक्तितो विप्र तुलसीं पापनाशिनीम् । पौराणीं तु कथां श्रुत्वा श्रीहरेः स्थिरमानसः

O brāhmaṇa, sambahin nang may debosyon si Tulasī, ang tagapuksa ng kasalanan; at matapos marinig ang salaysay na Purāṇiko, panatilihing matatag ang isip kay Śrī Hari.

Verse 16

ततो विप्रं व्रती भक्त्या पूजयेत्तं यथाविधि । परासनं परान्नं च परशय्यां परांगनाम्

Pagkaraan nito, ang debotong tumutupad ng panata ay dapat sambahin ang brāhmaṇa nang may bhakti, ayon sa wastong ritwal—maghandog ng marangal na upuan, marangal na pagkain, marangal na higaan, at isang marangal na babae bilang kabiyak o tagapaglingkod.

Verse 17

सर्वदा वर्जयेद्विप्र कार्त्तिके च विशेषतः । सौवीरकं तथा माषानामिषं च तथा मधु

O brāhmaṇa, dapat laging iwasan—lalo na sa buwan ng Kārttika—ang sauvīraka (inuming pinaasim), ang māṣa (itim na munggo/urad), ang karne, at ang pulot.

Verse 18

राजमाषादिकं नित्यं वर्जयेत्कार्तिके व्रती । जंबीरमामिषं चूर्णमन्नं पर्य्युषितं द्विज

O brāhmaṇa, ang tumutupad ng panatang Kārttika ay dapat laging umiwas sa rājamāṣa at mga katulad na pagkain, gayundin sa limon, karne, harina, at pagkaing naitabi magdamag (panis).

Verse 19

धान्ये मसूरिका प्रोक्ता गवां दुग्धमनामिषम् । लवणं भूमिजं विप्र प्राण्यङ्गमामिषं खलु

Sa mga butil, ang masūra (lentil) ang ipinahahayag na pinahihintulutan; ang gatas ng baka ay hindi karne. Ang asin ay mula sa lupa, O brāhmaṇa; ngunit ang laman ng bahagi ng hayop ay tunay na karne.

Verse 20

द्विजक्रीता रसाः सर्वे जलं चाल्पसरः स्थितम् । ब्रह्मचर्यं तुर्यकाले पत्रावल्यां च भोजनम्

Ang lahat ng masasarap na inumin ay dapat makuha sa pamamagitan ng isang brāhmaṇa; at ang tubig ay dapat kunin lamang mula sa maliit at pinipigil na imbakan. Dapat panatilihin ang brahmacarya, kumain sa ikaapat na bahagi ng araw, at kumain sa pagkaing inihain sa dahon.

Verse 21

इति श्रीपाद्मे महापुराणे सूतशौनकसंवादे ब्रह्मखंडे एकविंशोऽध्यायः

Sa gayon nagwawakas ang Ikadalawampu’t Isang Kabanata sa Brahma-khaṇḍa ng Śrī Padma Mahāpurāṇa, sa banal na pag-uusap nina Sūta at Śaunaka.

Verse 22

लशुनं मूलकं शिग्रुं तथैव तुंबिकाफलम् । कपित्थं चैव वृंताकं कूष्मांडं कांस्यभोजनम्

Ang bawang, labanos, shigru (moringa), at bunga ng upong; gayundin ang kapithha (wood-apple), talong, ash-gourd, at pagkain mula sa sisidlang tanso—ang mga ito’y itinuturing na dapat iwasan.

Verse 23

द्विपाचितं सूतिकान्नं मत्स्यं शय्यां रजस्वलाम् । द्विस्त्रिश्चान्नं स्त्रियः संगं वर्जयेत्कार्तिकव्रती

Ang nagsasagawa ng Kārtika-vrata ay dapat umiwas sa pagkaing nilutong muli, sa pagkain ng babaeng bagong panganak, sa isda, sa pakikihiga sa babaeng may regla, sa pagkaing niluto nang dalawa o tatlong ulit, at sa pakikipagtalik sa mga babae.

Verse 24

धात्रीफलं गृही विप्र रवौ तत्सर्वदा त्यजेत् । कूष्मांडे धनहानिः स्यात्बृहत्यां न स्मरेद्धरिम्

O brāhmaṇa, ang maybahay ay laging umiwas sa pagkain ng dhātrīphala (āmalakī) tuwing Linggo. Sa pagkain ng kalabasa, maaaring magdulot ng pagkawala ng yaman; at sa araw ng Bṛhatī, huwag alalahanin (sambahin) si Hari.

Verse 25

पटोले तु न वृद्धिः स्याद्बलहानिश्च मूलके । कलंकी जायते बिल्वे तिर्यग्योनिश्च निंबुके

Sa pagkain ng paṭola, walang pag-unlad; sa labanos, may pagkawala ng lakas. Sa pagkain ng bilva, nagkakaroon ng dungis; at sa paggamit ng nimbuka (neem), isinisilang sa sinapupunang hayop.

Verse 26

ताले शरीरनाशः स्यान्नारिकेले च मूर्खता । तुंबी गोमांसतुल्या स्याद्गोवधं स्यात्कलिंदके

Sa bungang tāla, sinasabing may kapahamakan sa katawan; sa niyog, kamangmangan. Ang tuṃbī (kalabasa) ay itinuturing na kasingbigat ng pagkain ng karne ng baka; at sa kaliṃdaka, sinasabing kasinlaki ng kasalanan ng pagpatay ng baka.

Verse 27

शिंबी पापकरा प्रोक्ता पूतिका ब्रह्मघातिका । वार्ताक्यां सुतनाशः स्याच्चिररोगी च माषके

Ang śiṃbī ay ipinahayag na nagbubunga ng kasalanan; ang pūtikā ay sinasabing kasingwasak ng pagpatay sa isang brāhmaṇa. Sa pagkain ng vārtākī, maaaring mawala ang anak na lalaki; at sa pagkain ng māṣa, nagkakaroon ng matagal na karamdaman.

Verse 28

मांसे च बहुपापं स्याद्वर्जयेत्प्रतिपदादिषु । यत्किंचिद्वर्जयेद्योऽन्नं श्रीहरे प्रीतये द्विज

Sa pagkain ng karne ay may napakalaking kasalanan; kaya dapat itong iwasan sa mga araw gaya ng Pratipadā at iba pa. O brāhmaṇa, sinumang umiwas sa anumang pagkain alang-alang sa ikalulugod ni Śrī Hari (Viṣṇu) ay nagiging kalugud-lugod sa Kanya.

Verse 29

तत्पुनर्भूसुरे दत्वा व्रतांते तस्य भोजनम् । कार्तिकव्रतिनं विप्र यथोक्तकारिणं नरम्

Pagkaraan, ibigay muli iyon sa isang brāhmaṇa; at sa pagtatapos ng panata, maghandog ng pagkain para sa taong nagsagawa ng panatang Kārtika—O brāhmaṇa—na tumupad nang ayon sa itinakda.

Verse 30

यमदूताः पलायंते सिंहं दृष्ट्वा यथा गजाः । श्रेष्ठं विष्णुव्रतं विप्र तत्तुल्या न शतं मखाः

Kung paanong tumatakas ang mga elepante pag nakita ang leon, gayon tumatakas ang mga sugo ni Yama. O brāhmaṇa, ang panatang Viṣṇu ang pinakadakila; hindi ito mapapantayan ng sandaang paghahandog (yajña).

Verse 31

कृत्वा क्रतुं व्रजेत्स्वर्गं वैकुंठं कार्तिकव्रती । यत्किंचिद्दुष्कृतं विप्र मनोवाक्कायकर्मजम्

Matapos ganapin ang handog na ritwal, ang tumutupad ng panatang Kārttika ay makaaabot sa langit—at maging sa Vaikuṇṭha. O brāhmaṇa, anumang kasalanang nagmumula sa isip, salita, o gawa ng katawan ay napapawi.

Verse 32

दृष्ट्वा तु विलयं याति कार्तिकव्रतिनं क्षणात् । कार्त्तिकव्रतिनः पुण्यं ब्रह्मा चैव चतुर्मुखः

Ngunit sa pagtanaw lamang sa isang tumutupad ng panatang Kārttika, ang mga kasalanan ay nalilipol sa isang iglap. Maging si Brahmā, ang Panginoong may apat na mukha, ay nakaaalam at nagpapatotoo sa bisa ng kabanalang ito.

Verse 33

न समर्थो भवेद्वक्तुं यथोक्तव्रतकारिणः । यत्कृत्वा कलुषं सर्वं व्रजेद्विप्र दशो दिशः

O brāhmaṇa, walang sinuman ang ganap na makapagsasalaysay ng kadakilaan ng tumutupad sa panata ayon sa itinakda. Sa pagsasagawa nito, ang lahat ng dungis ay lumilisan sa sampung dako.

Verse 34

क्व गच्छामि क्व तिष्ठामि कार्त्तिकव्रतिनो भयात् । पौर्णमास्यां यथाशक्ति चान्नवस्त्रादिकं द्विज

“Saan ako tutungo, at saan ako mananatili, sa takot sa mga tumutupad ng panatang Kārttika?” Sa araw ng kabilugan ng buwan, O brāhmaṇa, magbigay ayon sa kaya ng pagkain, kasuotan, at iba pa.

Verse 35

दद्याद्वै श्रीहरेः प्रीत्यै ब्राह्मणानपि भोजयेत् । रात्रौ जागरणं कुर्यान्नृत्यगीतादिभिर्व्रती । य इदं शृणुयाद्भक्त्या तस्य पापं प्रणश्यति

Upang ikalugod ni Śrī Hari, magbigay ng kawanggawa at pakainin din ang mga brāhmaṇa. Ang tumutupad ng panata ay magpuyat sa gabi na may sayaw, awit, at iba pa. Sinumang makinig nito nang may debosyon—napapawi ang kanyang kasalanan.