Adhyaya 84
Description of the Greatness of the Mother-and-Father Tīrtha
Itinatampok ng Kabanata 84 ang ina, ama, at guro bilang mga buhay na tīrtha; ang tapat na paglilingkod sa kanila ay nagbubunga ng pambihirang puṇya. Sa pamamagitan ng mga halimbawa (mga anak ni Yayāti—Pūru at Turu; at sina Yadu at Turu na napasailalim sa sumpa), ipinakikita na ang pagpapala o galit ng ama ay malakas na humuhubog sa kapalaran ng salinlahi, at na ang magalang na pagtugon sa tawag ng magulang ay maihahambing sa gantimpala ng pagligo sa Gaṅgā. Ang mga gawaing paglilingkod—paghuhugas ng paa ng mga karapat-dapat, pagmamasahe sa guro, pagbibigay ng pagkain, kasuotan, at paliligo—ay itinuturing na katumbas ng paglalakbay sa mga banal na pook, at maging ng puṇyang tulad ng Aśvamedha. Nagbababala rin ang kabanata: ang paglapastangan sa magulang ay humahantong sa impiyernong Raurava; ang pagpapabaya sa matatandang magulang ay nagdudulot ng pagdurusa; at ang paglapastangan sa sariling guru ay ipinahahayag na walang kapatawaran. Sa pagtatapos, sa loob ng salaysay tungkol kay Vena, binibigyang-diin ang araw-araw na pagsamba at paggalang sa ina, ama, at guro bilang saligan ng kaalaman, kasaganaan, at pag-akyat sa landas ng espirituwal na kaligtasan.
Shlokas
Verse 1
सुकर्मोवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं चरित्रं पापनाशनम् । पुत्राणां तारकं दिव्यं बहुपुण्यप्रदायकम्
Sinabi ni Sukarma: “Naipahayag ko na sa iyo ang buong banal na salaysay na ito—isang kasaysayang pumupuksa ng kasalanan, makalangit na tagapagligtas para sa mga anak, at nagbibigay ng saganang kabutihang-loob.”
Verse 2
प्रत्यक्षं दृश्यते लोके ययातिचरितं श्रुतम् । पूरुणाप्तं महद्राज्यं दुर्गतिं गतवांस्तुरुः
Sa mundong ito, ang narinig na kasaysayan ni Yayāti ay nakikitang malinaw na halimbawa. Nakamit ni Pūru ang dakilang kaharian, samantalang si Turu ay nalugmok sa kapahamakan.
Verse 3
पितृप्रसादात्कोपाच्च यथा जातं तथा पुनः । पुत्राणां तारकं पुण्यं यशस्यं धनधान्यदम्
Mula man sa pagsang-ayon ng ama o sa kanyang poot, gayon din ang ibinubunga: muli itong nagiging banal na tagapagligtas ng mga anak—nagkakaloob ng kabutihan, dangal, at kaloob na yaman at ani.
Verse 4
शापयुक्ताविमौ चोभौ तुरुश्च यदुरेव च । पितृमातृसमं नास्ति अभीष्टफलदायकम्
Kapwa sina Turu at si Yadu ay nasa ilalim ng sumpa. Walang kapantay ang ama at ina, sapagkat sila ang nagkakaloob ng minimithing bunga.
Verse 5
साभिलाषेण भावेन पिता पुत्रं समाह्वयेत् । माता च पुत्रपुत्रेति तस्य पुण्यफलं शृणु
Kung sa mapagmahal na damdamin ay tawagin ng ama ang anak, at tawagin din ng ina ang anak na, “Anak, anak,” pakinggan ang bunga ng kabanalan niyon.
Verse 6
समाहूतो यथा पुत्रः प्रयाति मातरं प्रति । यो याति हर्षसंयुक्तो गंगास्नानफलं लभेत्
Gaya ng anak na kapag tinawag ay lumalapit sa ina, gayon din ang sinumang lumakad na puspos ng galak ay nagkakamit ng gantimpalang tulad ng pagligo sa Gaṅgā.
Verse 7
पादप्रक्षालनं यस्तु कुरुते च महायशाः । सर्वतीर्थफलं भुंक्ते प्रसादात्तु तयोः सुतः
Sinumang marangal na naghuhugas ng mga paa (ng karapat-dapat) ay tumatamasa ng bunga ng lahat ng mga banal na tīrtha; at sa kanilang biyaya, maging ang kanyang anak ay nakikibahagi sa kapakinabangang iyon.
Verse 8
अंगसंवाहनाच्चान्यदश्वमेधफलं लभेत् । भोजनाच्छादनस्नानैर्गुरुं यः पोषयेत्सुतः
Sa pagmamasahe sa mga sangkap ng katawan (ng guro), nakakamit ang bunga ng Aśvamedha. Ang anak na naglilingkod at tumutustos sa kanyang guru sa pagkain, pananamit, at pagpapaligo ay tumatanggap ng dakilang gantimpala.
Verse 9
पृथ्वीदानसमं पुण्यं तत्पुत्रे हि प्रजायते । सर्वतीर्थमयी गंगा तथा माता न संशयः
Ang kabanalang kapantay ng pag-aalay ng buong daigdig ay tunay na isinisilang sa kanyang anak. Ang Gaṅgā ay binubuo ng lahat ng banal na tawiran; gayundin ang ina—walang alinlangan.
Verse 10
बहुपुण्यमयः सिंधुर्यथा लोके प्रतिष्ठितः । अस्मिल्लोंके पिता तद्वत्पुराणकवयो विदुः
Kung paanong ang Sindhu ay kinikilala sa daigdig bilang hitik sa dakilang kabutihan, gayundin sa mundong ito, batid ng mga Purāṇikong pantas na ang ama ay kapantay nito.
Verse 11
सुकर्मोवाच । भ्रंशते क्रोशते यस्तु पितरं मातरं पुनः । स पुत्रो नरकं याति रौरवाख्यं न संशयः
Sinabi ni Sukarma: Ang anak na lumalapastangan at paulit-ulit na sumisigaw laban sa ama at ina ay napupunta sa impiyernong tinatawag na Raurava—walang alinlangan.
Verse 12
मातरं पितरं वृद्धौ गृहस्थो यो न पोषयेत् । स पुत्रो नरकं याति वेदनां प्राप्नुयाद्ध्रुवम्
Ang maybahay na hindi nag-aaruga sa ina at ama sa kanilang katandaan—ang gayong anak ay napupunta sa impiyerno at tiyak na tatamo ng pagdurusa.
Verse 13
कुत्सते पापकर्ता यो गुरुं पुत्रः सुदुर्मतिः । निष्कृतिर्नैव दृष्टा वै पुराणैः कविभिः कदा
Ang masamang-isip na anak na gumagawa ng kasalanan at nilalapastangan ang sariling guru—para sa kanya, kailanman ay walang itinakdang pagtubos o pag-alis-sala ayon sa mga Purāṇa at sa mga makatang pantas.
Verse 14
एवंज्ञात्वाह्यहंविप्रपूजयामिदिनेदिने । मातरं पितरं नित्यं भक्त्या नमितकंधरः
Sa pagkaalam nito, O brāhmaṇa, araw-araw kitang sinasamba at pinararangalan; at sa bawat araw, yumuyuko akong may debosyon sa aking ina at ama, ang leeg ay nakayuko sa paggalang.
Verse 15
कृत्याकृत्यं वदेच्चैव समाहूय गुरुर्मम । तत्करोम्यविचारेण शक्त्या स्वस्य च पिप्पल
Ang aking guro, matapos akong ipatawag, ay nagsasabi kung ano ang dapat gawin at hindi dapat gawin; at ito’y aking tinutupad nang walang pag-aalinlangan, ayon sa aking kakayahan—O Pippala.
Verse 16
तेन मे परमं ज्ञानं संजातं गतिदायकम् । एतयोश्च प्रसादेन संसारे परिवर्तते
Dahil dito, sa akin ay sumibol ang pinakamataas na kaalaman, na nagbibigay ng dakilang hantungan. At sa biyaya ng dalawang ito, ang landas ng tao sa saṃsāra ay nababago.
Verse 17
यच्चकिंचित्प्रकुर्वंति मानवा भुवि संस्थिताः । गृहस्थस्तदहं जाने यच्च स्वर्गे प्रवर्तते
Anuman ang ginagawa ng mga tao habang namumuhay sa lupa—nalalaman kong ang gṛhastha, ang maybahay, ang siyang pinagmumulan nito; gayundin ang anumang nagaganap sa langit.
Verse 18
नागानां च इहस्थोपि चारं जानामि पिप्पल । एतयोश्च प्रसादाच्च त्रैलोक्यं मम वश्यताम्
O Pippala, kahit nananatili rito, nalalaman ko ang paggalaw ng mga Nāga; at sa biyaya ng dalawang ito, nawa’y mapasailalim sa aking kapangyarihan ang tatlong daigdig.
Verse 19
गतं विद्याधरश्रेष्ठ भवानर्चतु माधवम् । विष्णुरुवाच । एवं संचोदितस्तेन पिप्पलो हि स्वकर्मणा
“Yumaon ka, O pinakadakila sa mga Vidyādhara; sambahin mo si Mādhava (Viṣṇu).” Wika ni Viṣṇu: “Sa gayong pag-uudyok niya, si Pippala—na tinulak ng sarili niyang dating karma—ay kumilos ayon dito.”
Verse 20
आनम्य तं द्विजश्रेष्ठं लज्जितोऽपि दिवं ययौ । सुकर्मासोऽपि धर्मात्मा गुरुं शुश्रूषते नृप
Yumukod siya sa pinakadakila sa mga dvija, at bagaman nahihiya pa, tumungo siya sa langit. O hari, maging si Sukarmāsa—bagaman matuwid ang loob—ay naglingkod sa kaniyang guro nang may taimtim na pag-aasikaso.
Verse 21
एतत्ते सर्वमाख्यातं पितृतीर्थानुगं मया । अन्यत्किं ते प्रवक्ष्यामि वद वेन महामते
Ang lahat ng ito’y ganap kong ipinaliwanag sa iyo, ayon sa mga banal na tīrtha na kaugnay ng mga ninuno. Ano pa ang aking sasabihin sa iyo? Magsalita ka, O Vena, dakilang-isip.
Verse 84
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने मातापितृतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीतितमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Padma Purāṇa, sa Bhūmi-khaṇḍa, sa salaysay ni Vena, nagwawakas ang ika-84 na kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Tīrtha ng Ina at Ama.”