Adhyaya 70
Description of Yama’s Torments and the Discernment of Sin and Merit
Ipinakikilala sa kabanatang ito, sa pamamagitan ni Mātali at ng tinig ng salaysay, ang masidhing paglalarawan ng mga parusa sa nasasakupan ni Yama. Ipinapakita ang mga makasalanan—lalo na ang mabibigat na nagkasala gaya ng pumatay ng brāhmaṇa—na dumaranas ng sari-saring pahirap: sinusunog sa apoy na mula sa dumi, nilalapa ng mababangis at makamandag na nilalang, dinudurog ng mga elepante at may-sungay na hayop, at ginugulo ng mga ḍākinī at rākṣasa. Isinasalaysay din ang pagdating ng sakit at ang larawan ng paghatol sa pamamagitan ng “dakilang timbangan,” kasabay ng mararahas na puwersang kosmiko—malalakas na hangin, ulang-bato, kidlat, bulalakaw, nagbabagang baga, at unos ng alikabok. Nagtatapos ito sa aral ng Dharma: ipinaliwanag ang malinaw na paghiwalay ng puṇya at pāpa, bilang turo na nakapaloob sa mas malawak na salaysay nina Vena, Pitṛ-tīrtha, at Yayāti.
Shlokas
Verse 1
मातलिरुवाच । यमपीडां प्रवक्ष्यामि महातीव्रां सुदारुणाम् । भुंजंति पापिनः सर्वे क्रूरास्ते ब्रह्मघातकाः
Wika ni Mātali: “Isasalaysay ko ang mga pahirap ni Yama—labis na matindi at lubhang kakila-kilabot—na dinaranas ng lahat ng makasalanan, yaong malulupit na pumatay sa mga brāhmaṇa.”
Verse 2
क्वचित्पापाः प्रपच्यंते तीव्रेण करिषाग्निना । क्वचित्सिंहैर्वृकैर्व्याघ्रैर्दंशैः कीटैश्च दारुणैः
Ang ilang makasalanan ay niluluto sa naglalagablab na apoy ng nasusunog na dumi; sa iba namang dako, sila’y pinahihirapan ng mga leon, lobo, tigre, at ng mga nakapangingilabot na kumakagat na nilalang at mga uod.
Verse 3
क्वचिन्महाजलौकोभिः क्वचिदाजगरैः पुनः । मक्षिकाभिश्च रौद्राभिः क्वचित्सर्पैर्विषोल्बणैः
Sa ilang dako ay may dambuhalang linta; sa iba naman ay may malalaking sawa; sa iba pa’y may mababangis na langaw, at sa ilang lugar ay mga ahas na namamaga sa nakamamatay na lason.
Verse 4
मत्तमातंगयूथैश्च बलोत्कृष्टैः प्रमाथिभिः । पंथानमुल्लिखद्भिश्च तीक्ष्णशृंगमहावृषैः
At sila’y sinasalakay ng mga kawan ng lasing na elepante—makapangyarihan at marahas—at ng malalaking toro na may matutulis na sungay, na winawasak at hinuhukay ang daan.
Verse 5
महाशृंगैश्च महिषैर्दुष्टगात्रप्रबाधकैः । डाकिनीभिश्च रौद्राभिर्विकरालैश्च राक्षसैः
May mga kalabaw na may napakalalaking sungay, na sumasalakay at nagpapahirap sa masamang katawan; at may mababangis na ḍākinī, at mga kakila-kilabot at nakapanghihilakbot na rākṣasa.
Verse 6
व्याधिभिश्च महाघोरैः पीड्यमाना व्रजंति ते । महातुलां समारूढा दह्यमाना दवानले
Pinahihirapan ng kakila-kilabot at matitinding karamdaman, sila’y nagpapatuloy sa landas; pag-akyat sa dakilang timbangan ng paghatol, sila’y sinusunog na wari’y sa lagablab ng sunog-gubat.
Verse 7
महावेगप्रधूतास्ते महाचंडेन वायुना । महापाषाणवर्षेण भिद्यमानाश्च सर्वतः
Sila’y ipinagpag at itinapon ng marahas na hangin na may napakalakas na bugso; at sa lahat ng panig, sila’y dinudurog ng dambuhalang ulang-bato.
Verse 8
पतद्भिर्वज्रनिर्घोषैरुल्कापातैश्च दारुणैः । प्रदीप्तांगारवर्षेण हन्यमाना व्रजंति ते
Tinamaan ng dumadagundong na mga kidlat, ng kakila-kilabot na ulang-bituin, at ng ulang nagliliyab na baga, sila’y nagpapatuloy—binubugbog at pinahihirapan sa paglakad.
Verse 9
महता पांसुवर्षेण पूर्यमाणा यमं गताः । ये नराः पापकर्माणः पापं भुंजंति दारुणम्
Nilulunod at pinupuno ng napakalakas na ulang-alikabok, ang mga taong gumagawa ng kasalanan ay napapasa kay Yama at nagdurusa ng kakila-kilabot na parusa dahil sa kanilang sala.
Verse 10
एवं पापविशेषेण पापिष्ठाः पापकारकाः । नरकं प्रतिभुंजंति बहुपीडासमाकुलम्
Sa gayon, ayon sa tindi at uri ng kanilang kasalanan, ang pinakamasasama—ang mga gumagawa ng kasalanan—ay nakararanas ng impiyerno, nababalot ng sari-saring pahirap.
Verse 11
एतत्ते सर्वमाख्यातं विवेकं पुण्यपापयोः । अन्यत्किं ते प्रवक्ष्यामि धर्मशास्त्रमनुत्तमम्
Ganito ko nang lubos na ipinaliwanag sa iyo ang pag-unawa sa pagitan ng kabutihang-dulot at kasalanan. Ano pa ang aking ipahahayag sa iyo—ang walang kapantay na aral ng Dharma?
Verse 70
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरिते सप्ततितमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Padma Purāṇa, sa Bhūmi-khaṇḍa, sa salaysay ni Vena, sa paglalarawan ng Pitṛ-tīrtha (banal na tawiran ng mga ninuno), sa kasaysayan ni Yayāti—dito nagtatapos ang ikapitumpung kabanata.