Adhyaya 68
Fruits of Righteousness: Charity, Faith, and the Path to Yama
Ang PP.2.68 ay lumilipat mula sa bunga ng adharma tungo sa gantimpala ng dharma. Ipinapakita nito na ang lahat ng may katawan—bata o matanda, lalaki o babae, anuman ang kalagayan—ay di-maiiwasang tutungo sa kaharian ni Yama, kung saan si Citragupta at iba pang walang-kinikilingang tagasuri ay tumitimbang ng mabuti at masamang gawa. Pagkatapos, inililista ang mga gawaing makadiyos na nagpapagaan sa paglalakbay at nagpapataas ng kapalaran sa kabilang-buhay: mahabaging asal at “banayad na landas,” at lalo na ang dāna—pagbibigay ng sandalyas, payong, kasuotan, palankin, upuan, gayundin ng mga hardin, templo, āśrama, at mga bulwagan para sa mga dukha. Binibigyang-diin ang śraddhā: kahit munting handog, maging isang maliit na barya, ay nagbubunga ng dakilang merit kapag inialay nang may pananampalataya sa karapat-dapat at nangangailangang brāhmaṇa, lalo na sa mga pagkakataong śrāddha.
Shlokas
Verse 1
ययातिरुवाच । अधर्मस्य फलं सूत श्रुतं सर्वं मया विभो । धर्मस्यापि फलं ब्रूहि श्रोतुं कौतूहलं मम
Sinabi ni Yayāti: “O Sūta, O kagalang-galang, narinig ko nang buo ang mga bunga ng adharma. Ngayon ay sabihin mo rin ang bunga ng dharma, sapagkat sabik akong makinig.”
Verse 2
मातलिरुवाच । अथ पापैरिमे यांति यमलोकं चतुर्विधाः । संत्रासजननं घोरं विवशाः सर्वदेहिनः
Sinabi ni Mātali: Pagkaraan, dahil sa kanilang mga kasalanan, ang mga nilalang na ito—na apat ang uri—ay napapasa Yamaloka, isang kakila-kilabot na daigdig na nagbubunga ng pangamba, sapagkat ang lahat ng may katawan ay nadadala roon nang walang magawa.
Verse 3
गर्भस्थैर्जायमानैश्च बालैस्तरुणमध्यमैः । पुंस्त्रीनपुंसकैर्वृद्धैर्यातव्यं जंतुभिस्ततः
Kaya’t ang lahat ng nilalang ay kailangang magpatuloy: yaong nasa sinapupunan, yaong isinisilang, mga bata, kabataan at nasa gitnang edad, mga lalaki, mga babae, yaong may ikatlong kasarian, at ang matatanda.
Verse 4
शुभाशुभफलं तत्र देहिनां प्रविचार्यते । चित्रगुप्तादिभिः सर्वैर्मध्यस्थैः सर्वदर्शिभिः
Doon, ang bunga ng mabuti at masamang gawa ng mga may-katawan ay masusing sinusuri ng lahat—ni Citragupta at ng iba pa—na walang kinikilingan at nakakakita ng lahat.
Verse 5
न तेत्र प्राणिनः संति ये न यांति यमक्षयम् । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यं तद्विचारितम्
Walang nilalang doon na hindi napapasa tahanan ni Yama. Tunay, ang anumang nagawang karma ay tiyak na mararanasan—ito ang hatol na napagpasiyahan.
Verse 6
ये तत्र शुभकर्माणः सौम्यचित्तादयान्विताः । ते नरा यांति सौम्येन पथा यमनिकेतनम्
Yaong mga taong gumagawa ng mapalad na gawa at may maamong isip at habag, sila’y dumaraan sa maamong landas patungo sa tahanan ni Yama.
Verse 7
यः प्रदद्याच्च विप्राणामुपानत्काष्ठपादुके । स विमानेन महता सुखं याति यमालयम्
Sinumang maghandog sa mga brāhmaṇa ng sandalyas o kahoy na panyapak, siya’y sumasakay sa dakilang makalangit na sasakyan at maginhawang nagtutungo sa tahanan ni Yama.
Verse 8
छत्रदानेन गच्छंति पथा साभ्रेण देहिनः । दिव्यवस्त्रपरीधाना यांति वस्त्रप्रदायिनः
Sa pag-aalay ng payong, ang mga may-katawan ay naglalakbay sa landas na tila nalililiman ng mga ulap; at ang nagbibigay ng kasuotan ay nagpapatuloy na nakadamit ng makalangit na damit.
Verse 9
शिबिकायाः प्रदानेन विमानेन सुखं व्रजेत् । सुखासनप्रदानेन सुखं यांति यमालयम्
Sa pag-aalay ng palankin, masayang makasasakay sa makalangit na vimāna; sa pag-aalay ng maginhawang upuan, maginhawang makararatíng sa tahanan ni Yama.
Verse 10
आरामकर्ता छायासु शीतलासु सुखं व्रजेत् । यांति पुष्पकयानेन पुष्पारामप्रदायिनः
Ang lumilikha ng hardin ay masayang nananahan sa malamig at nakagiginhawang lilim; ang nagkakaloob ng mga harding-bulaklak ay nagkakamit ng paglalakbay sa makalangit na sasakyang Puṣpaka.
Verse 11
देवायतनकर्ता च यतीनामाश्रमस्य च । अनाथमंडपानां च क्रीडन्याति गृहोत्तमैः
At ang nagtatayo ng mga templo para sa mga diyos, at ng mga āśrama para sa mga asceta, at ng mga bulwagan para sa mga dukha—siya’y nagkakamit ng pinakadakilang mga tahanan.
Verse 12
देवाग्निगुरुविप्राणां मातापित्रोश्च पूजकः
Ang sumasamba sa mga diyos, sa banal na apoy, sa guro, sa mga brāhmaṇa, at gayundin sa sariling ina at ama.
Verse 13
विप्रेषु दीनेषु गुणान्वितेषु यच्छ्रद्धया स्वल्पमपि प्रदत्तम् । तत्सर्वकामान्समुपैति लोके श्राद्धे च दानं प्रवदंति संतः
Kahit munting handog, kapag may pananampalatayang inialay sa mga brāhmaṇang marangal at nangangailangan, ay nagdudulot sa nagkakaloob ng katuparan ng lahat ng hangarin sa mundong ito; kaya pinupuri ng mga pantas ang pagkakawanggawa, lalo na sa mga ritong śrāddha.
Verse 14
श्रद्धादानेन विज्ञेयमपि वालाग्रमात्रकम् । यत्पात्रादि चतुष्टयं श्रद्धा तेषु सदा मम
Kahit ang kasingliit ng dulo ng isang hibla ng buhok ay nagkakaroon ng kabuluhan sa handog na may pananampalataya. Anuman ang apat na salik—mula sa karapat-dapat na tumanggap at iba pa—ang lagi Kong pinahahalagahan ay ang pananampalataya sa mga iyon.
Verse 15
श्रद्धीयते सदा तस्माच्छ्रद्धायास्तत्फलं भवेत् । गुणान्वितेषु दीनेषु यच्छत्यावसथान्यपि
Kaya’t laging kumilos na may pananampalataya, sapagkat ang pananampalataya ang nagbubunga ng nararapat na gantimpala. Maging ang pagbibigay ng matutuluyan sa mga dukhang may mabubuting katangian ay nagdudulot ng gayong bunga.
Verse 16
स प्रयाति सर्वकामं स्थानं पैतामहं नृप । श्रद्धयायेन विप्राय दत्तं काकिणिमात्रकम्
O hari, siya’y nakararating sa lahat-ng-ninanais na kaharian ni Brahmā, kung siya—na may pananampalataya—ay magbigay kahit isang munting kākiṇī sa isang brāhmaṇa.
Verse 17
सस्याद्दिव्यतिथिर्भूप देवानां कीर्तिवर्धनः । तस्माच्छ्रद्धान्वितैर्देयं तत्फलं भवति ध्रुवम्
O hari, ang pag-aalay ng butil ay nagiging isang banal na pagtalima na nagpapalago ng kaluwalhatian ng mga diyos. Kaya’t ito’y dapat ibigay na may pananampalataya; tiyak ang gantimpala nito.
Verse 68
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रेऽष्टषष्टितमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-animnapu’t walo na kabanata sa Bhūmi-khaṇḍa ng Śrī Padma Purāṇa: sa salaysay ni Vena, sa paglalarawan ng mga Pitṛ-tīrtha—mga banal na pook ng paglalakbay para sa mga ninuno—at sa kasaysayan ni Haring Yayāti.