Adhyaya 44
The Deeds of Sukalā in the Vena Narrative: Battle, Liberation of the Boar-King, and Gandharva-Kingship
Matapos magapi at mapaurong ang kaniyang hukbo ng makapangyarihang pinunong-baboy, nag-alab sa galit ang hari at sumugod na may busog at palasong tila ang Panahon. Si Kolavara, ang mabilis at mabangis na haring-baboy, ay gumulo sa paglusob: nabalisa ang kabayo ng hari at bumagsak, kaya’t nauwi ang labanan sa sagupaan ng mga karwahe. Umungal ang pinunong-baboy at pinabagsak ang mga kawal ng Kośala na walang karwahe. Sa huli, pinatay siya ng matuwid na Haring Hita sa pamamagitan ng pamalo. Sa kaniyang kamatayan, nakamtan niya ang tahanan ni Hari; pinarangalan siya ng mga deva sa pag-ulan ng mga bulaklak, ambon ng sandal at saffron, at makalangit na pagdiriwang. Pagkaraan, lumitaw ang kaniyang anyong banal na may apat na bisig; sumakay siya sa isang vimāna at pinarangalan ni Indra. Matapos iwan ang dating katawan, naging hari siya ng mga Gandharva—tanda ng paglaya at pagdakila na pinagtitibay ng mga diyos sa ganap na bunga ng dharma.
Shlokas
Verse 1
चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः । सुकलोवाच । स्वसैन्यं दुर्धरं दृष्ट्वा निर्जितं दुर्धरेण तम् । चुकोप भूपतिः क्रूरं दुःसहं शूकरं प्रति
Sinabi ni Sukala: Nang makita niyang ang sarili niyang mabigat at mahirap taluning hukbo ay nagapi ng yaong makapangyarihan, nag-alab sa galit ang hari—malupit—laban sa di-matiis na baboy-ramo.
Verse 2
धनुरादाय वेगेन बाणं कालानलोपमम् । तस्याभिमुखमेवासौ हयेनाभिससार सः
Dinampot niya ang busog; dagling kinuha ang palasong wari’y apoy ng Panahon. At tuwirang humarap, sumugod siyang nakasakay sa kabayo.
Verse 3
स यदा नृपतिं हयपृष्ठगतं वरपौरुषयुक्तममित्रहणम् । परिपश्यति शूकरयूथपतिः प्रगतोभिमुखं रणभूमितले
Nang makita ng pinuno ng pangkat ng mga baboy-ramo ang hari—nasa likod ng kabayo, puspos ng dakilang tapang, mamamatay ng kaaway—na tuwirang sumusugod sa gitna ng digmaan,
Verse 4
निशितेन शरेण हतो हि यदा नृपतेर्हयपादतले प्रगतः । तमिहैव विलंघ्य च वेगमनाः प्रखरेण जवेन च कोलवरः
Nang siya’y mapana ng matalim na palaso habang lumalapit sa ilalim ng paa ng kabayo ng hari, si Kolavara—ang isip ay nakatuon sa bilis—ay lumundag at nilampasan siya, saka sumugod nang mabagsik na kabilisán.
Verse 5
व्यथितस्तुरगः सकिरिःकिटिना न हि याति क्षितौ स हि विद्धगतिः । तुरगः पतितो भुवि तुंडहतो लघुस्यंदनमेव गतो नृपतिः
Ang kabayo, nabagabag dahil sa kiriḥkiṭi, ay di na makausad sa lupa, sapagkat napigil ang kanyang takbo. Bumagsak ang kabayo sa lupa, tinamaan sa nguso; at ang hari’y nagpatuloy na lamang sa magaan na karwahe.
Verse 6
स हि गर्जति शूकरजातिरवैरथसंस्थितकोशल येन जवैः । गदया निहतः किल भूपतिना रणमध्यगतः स हि यूथपतिः
Ang pinuno ng kawan—isinilang sa lahi ng mga baboy-ramo—ay umuungal nang malakas. Sa mabilis na pagsalakay, winasak niya ang mga kawal ng Kośala na nakatindig na walang mga karwahe; at sa gitna ng labanan, siya’y tunay na napatay ng hari sa pamamagitan ng pamalo.
Verse 7
परित्यज्य तनुं च स्वकां हि तदा गत एव हरेर्गृहमेव वरम्
Tinalikdan niya ang sariling katawan, at tunay ngang nagtungo sa tahanan ni Hari—ang pinakadakila at pinakamainam na hantungan.
Verse 8
कृत्वा हि युद्धं समरे हितेन राज्ञा समं शूकरराजराजः । पपात भूमौ च हतो यदा तु ववर्षिरे देववराः सुपुष्पैः
Matapos makipagdigma sa larangan kasama ng matuwid na haring Hita, ang hari ng mga baboy-ramo ay bumagsak sa lupa, napatay; at noon, ang pinakadakilang mga deva ay nagpaulan ng maririkit na bulaklak.
Verse 9
तस्योर्ध्वगः पुष्पचयः सुजातः संतानकानामिव सौरभश्च । सकुंकुमैश्चंदनवृष्टिमेव कुर्वंति देवाः परितुष्यमाणाः
Mula roon, isang maayos na bunton ng mga bulaklak ang umangat paitaas, mabango na tila pamumulaklak ng punong saṃtānaka; at ang mga deva, sa galak, ay nagpaulan ng sandalwood na may halong saffron.
Verse 10
विमृश्यमानः स हि तेन राज्ञा चतुर्भुजः सोपि बभूव राजन् । दिव्यांबरोभूषणदिव्यरूपः स्वतेजसा भाति दिवाकरो यथा
Habang siya’y pinagninilayan ng haring iyon, siya man, O hari, ay nagkaroon ng apat na bisig—nakadamit ng banal na kasuotan, may makalangit na palamuti, at may dibinong anyo—nagniningning sa sariling liwanag na gaya ng araw.
Verse 11
दिव्येन यानेन दिवं गतो यदा सुपूज्यमानः सुरराजदेवैः । गंधर्वराजः स बभूव भूयः पूर्वं स्वकं कायमिहैव हित्वा
Nang siya’y umakyat sa langit sakay ng dibinong sasakyang panghimpapawid, na lubos na pinararangalan ni Indra at ng mga deva, muli siyang naging hari ng mga Gandharva—matapos munang iwan dito mismo ang dati niyang katawan.
Verse 44
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-apatnapu’t apat na kabanata sa Bhūmi-khaṇḍa ng Śrī Padma Purāṇa, sa salaysay ni Vena, na naglalarawan sa buhay at mga gawa ni Sukalā.