Adhyaya 31
The Episode Leading to Vena: Aṅga Learns the Cause of Indra’s Sovereignty
Nang makita ni Haring Aṅga ang kasaganaan at kaningningan ni Indra, nagmuni-muni siya kung paano magkakaroon ng isang matuwid na anak na kapantay ni Indra. Pagbalik sa tahanan, yumukod siya sa kanyang ama na si Muni Atri at nagtanong: anong kabutihang-gawa at dating tapas ang naging sanhi ng paghahari at kasaganaan ni Indra? Pinuri ni Atri ang tanong at isinalaysay ang dating pinagmulan ni Indra: noong unang panahon, isang marunong na brāhmaṇa na nagngangalang Suvrata ang nagpalugod kay Kṛṣṇa/Hṛṣīkeśa sa pamamagitan ng austeridad at taimtim na debosyon. Muling isinilang siya bilang Puṇyagarbha mula kina Aditi at Kaśyapa, at sa biyaya ni Viṣṇu ay naging Indra. Nagtatapos ang aral sa doktrina ng bhakti: nalulugod si Govinda sa taos-pusong pagsamba at mapagnilay na dhyāna, at kapag Siya’y nasiyahan ay ipinagkakaloob Niya ang lahat ng mithiin—kabilang ang anak na tulad ni Indra. Tinanggap ni Aṅga ang payo, nagbigay-galang, at nagtungo sa Bundok Meru, na siyang naghahanda sa pag-usbong ng pangyayari tungkol kay Vena.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच । अथ त्वंगो महातेजा दृष्ट्वा इंद्रस्य संपदम् । भोगं चैव विलासं च लीलां तस्य महात्मनः
Sinabi ni Sūta: Pagkaraan, si Aṅga na lubhang maningning, nang makita ang kasaganaan ni Indra—ang kanyang mga kaluguran, karangyaan, at ang mapaglarong lila ng dakilang-loob na panginoon—ay (nagmuni-muni).
Verse 2
कथं मे इंद्र सदृशः पुत्रः स्याद्धर्मसंयुतः । चिंतयित्वा क्षणं चैव अंगो धर्मभृतां वरः
“Paano kaya ako magkakaroon ng anak na tulad ni Indra, na may katarungan at dharma?” Pagkaraang magmuni nang sandali, si Aṅga—pinakamainam sa mga tagapangalaga ng dharma—ay (nagpatuloy sa pag-iisip).
Verse 3
स्वकं गेहं समायातः स त्वंगः सत्यतत्परः । अत्रिं पप्रच्छ पितरं प्रणतो नम्रकंधरः
Pagbalik niya sa sariling tahanan, si Aṅga—matatag sa katotohanan—ay yumukod na may mapagkumbabang leeg at nagtanong sa kanyang amang si Atri.
Verse 4
कोऽयं पुण्यः समाचारैरिंद्रत्वं भुंजते महत् । कस्य पुण्यस्य वै पुष्टिः किं कृतं कर्म कीदृशम्
Sa anong banal na asal at gawang may bisa natatamasa ang dakilang paghahari ni Indra? Sa aling kabutihan sumisibol ang gayong kasaganaan? Anong gawa ang ginawa, at anong uri ang kilos na iyon?
Verse 5
कीदृशं तप एतस्य कमाराधितवान्पुरा । एतन्मे विस्तरेण त्वं ब्रूहि सत्यवतां वर
Anong uri ng tapasya ang ginawa niya noong una, na sa pamamagitan nito ay napalugod niya si Kāma? Isalaysay mo ito sa akin nang masinsinan, O pinakadakila sa mga tapat sa katotohanan.
Verse 6
अत्रिरुवाच । साधुसाधु महाभाग यद्येवं पृच्छसे मयि । चरित्रमिंद्रस्य वत्स तन्मे निगदतः शृणु
Sinabi ni Atri: “Mabuti, mabuti, O mapalad at marangal—sapagkat ganyan ang iyong pagtatanong sa akin. Anak ko, pakinggan mo habang isinasalaysay ko ang kasaysayan ni Indra.”
Verse 7
सुव्रतो नाम मेधावी पुरा ब्राह्मणसत्तमः । तेन कृष्णो हृषीकेशस्तपसा चैव तोषितः
Noong sinaunang panahon ay may isang pinakadakilang Brāhmaṇa, marunong at matalino, na ang pangalan ay Suvrata; sa kanyang tapasya ay tunay na nalugod si Kṛṣṇa, si Hṛṣīkeśa.
Verse 8
पुण्यगर्भं पुनः प्राप्तो ह्यदित्याः कश्यपात्किल । विष्णोश्चैव प्रसादेन सुरराजो बभूव ह
Tunay ngang muling isinilang siya bilang Puṇyagarbha mula kina Aditi at Kaśyapa; at sa biyaya ni Viṣṇu, siya’y naging hari ng mga diyos.
Verse 9
अंग उवाच । कथमिंद्रसमः पुत्रो मम स्यात्पुत्रवत्सल । तदुपायं समाचक्ष्व भवाञ्ज्ञानवतां वरः
Sinabi ni Aṅga: “O mapagmahal sa mga anak, paano ako magkakaroon ng anak na kapantay ni Indra? Ipaalam mo sa akin ang paraan, sapagkat ikaw ang pinakadakila sa marurunong.”
Verse 10
अत्रिरुवाच । समासेनैव तस्यैव सुव्रतस्य महात्मनः । चरित्रमखिलं पुण्यं निशामय महामते
Sinabi ni Atri: “O dakilang pag-iisip, makinig ka habang isinasalaysay ko nang maikli ang buong banal at mapagpalang kasaysayan ng buhay ng marangal at mabuting dakilang kaluluwang iyon—si Suvrata.”
Verse 11
यथा सुव्रत मेधावी पुराराधितवान्हरिम् । तस्य भावं च भक्तिं च ध्यानं चैव महात्मनः
(Isasalaysay ko) kung paanong ang marunong na si Suvrata ay noong una’y sumamba kay Hari; at ang kanyang kalooban, debosyon, at pagninilay ng dakilang kaluluwang iyon.
Verse 12
समालोक्य जगन्नाथो दत्तवान्वै महत्पदम् । स ऐंद्रं सर्वभोगाढ्यं त्रैलोक्यं सचराचरम्
Pagmasid ng Jagannātha, ang Panginoon ng sansinukob, ipinagkaloob Niya ang dakilang katayuang paghahari—ang kaharian ni Indra—na sagana sa lahat ng kaligayahan: ang tatlong daigdig, kasama ang lahat ng gumagalaw at di-gumagalaw.
Verse 13
विष्णोश्चैव प्रसादाच्च पदं भुंक्ते त्रिलोकधृक् । एवं ते सर्वमाख्यातमिंद्रस्यापि विचेष्टितम्
Tunay nga, sa biyaya ni Viṣṇu, ang Tagapagtaguyod ng tatlong daigdig, tinatamasa niya ang kanyang katayuan. Kaya’t naipaliwanag sa iyo nang ganap ang lahat—pati ang mga kilos ni Indra.
Verse 14
भक्त्या तुष्यति गोविंदो भावध्यानेन सत्तम । सर्वं ददाति तुष्टात्मा भक्त्या संतोषितो हरिः
O pinakamabuti sa mga banal, nalulugod si Govinda sa debosyon at sa pagninilay na may pusong damdamin. Kapag si Hari ay nasiyahan sa debosyon, siya na may galak sa kalooban ay nagkakaloob ng lahat.
Verse 15
तस्मादाराध्य गोविंदं सर्वदं सर्वसंभवम् । सर्वज्ञं सर्ववेत्तारं सर्वेषां पुरुषं वरम्
Kaya sambahin mo si Govinda—ang nagbibigay ng lahat, ang pinagmumulan ng lahat; ang lubos na nakaaalam, ang nakakabatid ng lahat, ang Kataas-taasang Persona, ang pinakamabuti sa lahat ng nilalang.
Verse 16
तस्मात्प्राप्स्यसि सर्वं त्वं यद्यदिच्छसि नंदन
Kaya, anak ko, matatamo mo ang lahat—anumang iyong naisin.
Verse 17
सुखस्य दाता परमार्थदाता मोक्षस्य दाता जगतां हि नाथः । तस्मात्तमाराधय गच्छ पुत्र संप्राप्स्यसे इंद्रसमं हि पुत्रम्
Siya ang nagbibigay ng kaligayahan, ang nagbibigay ng pinakamataas na kabutihan, at ang nagbibigay ng mokṣa—ang Panginoon ng mga daigdig. Kaya, humayo ka at sambahin Siya, anak ko; tunay na magkakamit ka ng anak na kasingtulad ni Indra.
Verse 18
आकर्ण्य वाक्यं परमार्थयुक्तमुक्तं महात्मा ऋषिणा हि तेन । संगृह्य तत्त्वं वचनस्य तस्य प्रणम्य तं शाश्वतमभ्ययात्सः
Nang marinig niya ang mga salitang yaon—binigkas ng banal na ṛṣi at puspos ng sukdulang katotohanan—naunawaan ng marangal ang diwa; at matapos yumukod sa walang-hanggang pantas, siya’y lumisan.
Verse 19
आमंत्र्य चांगः पितरं महात्मा ब्रह्मात्मजं ब्रह्मसमानमेव । संप्राप्तवान्मेरुगिरेस्तु शृंगं तं कांचनै रत्नमयैः समेतम्
Matapos anyayahan nang nararapat ang kanyang ama—ang dakilang anak ni Brahmā, na kapantay ni Brahmā mismo—narating ni Haring Aṅga ang tuktok ng Bundok Meru, na pinalamutian ng ginto at mga hiyas na kumikislap.
Verse 31
इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । वेनोपाख्याने एकत्रिंशोऽध्यायः
Sa gayon nagwawakas ang ikatatlumpu’t isang kabanata, “Ang Salaysay ni Vena,” sa Bhūmi-khaṇḍa ng Śrī Padma Purāṇa, sa kalipunang may limampu’t limang libong taludtod.