Adhyaya 18

Verse 1

सोमशर्मोवाच । पूर्वजन्मकृतं पापं त्वयाख्यातं च मे मुने । शूद्रत्वेन तु विप्रेन्द्र मयैव परिवर्जितम्

Sinabi ni Somaśarmā: “O muni, isinalaysay mo sa akin ang kasalanang nagawa sa nakaraang kapanganakan. Ngunit, O pinakadakila sa mga brāhmaṇa, tinalikuran ko na mismo ang kalagayang śūdra.”

Verse 2

विप्रत्वं हि मया प्राप्तं तत्कथं द्विजसत्तम । तत्सर्वं कारणं ब्रूहि ज्ञानविज्ञानपंडित

Tunay ngang nakamit ko ang pagiging brāhmaṇa—paano ito nangyari, O pinakadakila sa mga dvija? Ipagpaliwanag mo ang buong dahilan, O pantas na bihasa sa kaalaman at ganap na pag-unawa.

Verse 3

वसिष्ठ उवाच । यत्त्वया चेष्टितं पूर्वं कर्मधर्माश्रितंद्विज । तदहं संप्रवक्ष्यामि श्रूयतां यदि मन्यसे

Sinabi ni Vasiṣṭha: O dalawahang-ipinanganak, ipaliliwanag ko nang ganap ang nauna mong gawi na nakasalig sa matuwid na gawa at dharma; makinig ka, kung nanaisin mo.

Verse 4

ब्राह्मणः कश्चिदनघः सदाचारः सुपंडितः । विष्णुभक्तस्तु धर्मात्मा नित्यं विष्णुपरायणः

May isang walang-dungis na brāhmaṇa, may mabuting asal at lubhang marunong; siya’y deboto ni Viṣṇu, matuwid ang diwa, at laging nakatuon kay Viṣṇu lamang.

Verse 5

यात्राव्याजेन तीर्थानां भ्रमत्येकः समेदिनीम् । अटमानः समायातस्तव गेहं महामतिः

Sa dahilan na tila paglalakbay sa mga banal na tīrtha, may isang dakilang-isip na tao ang gumagala sa buong daigdig; sa kanyang paglalagalag, ngayo’y dumating siya sa iyong tahanan, O marunong.

Verse 6

याचितं स्थानमेकं वै वासार्थं द्विजसत्तम । तवैव भार्यया दत्तं त्वया च सह पुत्रकैः

O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, ang iisang lugar na hiniling para sa paninirahan ay ibinigay ng iyong sariling asawa—at pati ikaw, kasama ang iyong mga anak, ay pumayag din.

Verse 7

एयतामेयतां ब्रह्मन्सुखेन सुगृहे मम । वैष्णवं ब्राह्मणं पुण्यमित्युवाच पुनः पुनः

“Halika, halika, O Brahman; pumasok kang payapa sa aking mabuting tahanan.” Paulit-ulit niyang wika: “Ang isang Vaiṣṇava na brāhmaṇa ay banal at punô ng kabutihang-loob.”

Verse 8

सुखेन स्थीयतामत्र गृहोयं तव सुव्रत । अद्य धन्योस्म्यहं पुण्यमद्य तीर्थमहं गतः

Manatili kayo rito nang may ginhawa, O may marangal na panata—ang bahay na ito’y inyo. Ngayon ako’y pinagpala; ngayon ay nagkamit ako ng puṇya, sapagkat ngayon ay narating ko ang banal na tīrtha.

Verse 9

अद्य तीर्थफलं प्राप्तं तवांघ्रिद्वयदर्शनात् । गवां स्थानं वरं पुण्यं निवासाय निवेदितम्

Ngayon natamo ko ang ganap na bunga ng paglalakbay-dambana sa pagtanaw sa inyong dalawang paa. At isang napakahusay at banal na pook para sa mga baka ay inihandog bilang tahanan.

Verse 10

अंगसंवाहनं कृत्वा पादौ चैव प्रमर्दितौ । क्षालितौ चपुनस्तोयैः स्नातः पादोदकेन हि

Matapos hagurin ang mga sangkap ng katawan at lubusang kuskusin ang mga paa, at muling hugasan ng tubig, ang tao’y nalilinis na wari’y naligo sa tubig na mula sa mga paa.

Verse 11

सद्यो घृतं दधिक्षीरमन्नं तक्रं प्रदत्तवान् । तस्मै च ब्राह्मणायैव भवानित्थं महात्मने

Agad niyang ipinagkaloob ang ghee, yogurt, gatas, pagkain, at buttermilk sa mismong brāhmaṇa na iyon—gayon nga, O marangal, sa dakilang taong iyon.

Verse 12

एवं संतोषितो विप्रस्त्वया च सह भार्यया । पुत्रैः सार्धं महाभागो वैष्णवो ज्ञानपंडितः

Sa gayon, siya—ang brāhmaṇa—ay nalugod dahil sa iyo at sa iyong asawa; ang lubhang mapalad na Vaiṣṇava, pantas sa kaalamang espirituwal, ay nanatiling kasama ang kanyang mga anak.

Verse 13

अथ प्रभाते संप्राप्ते दिने पुण्ये सुभाग्यदे । आषाढस्य तु शुद्धस्यैकादशी पापनाशनी

Nang sumapit ang bukang-liwayway—sa banal na araw na nagkakaloob ng mabuting kapalaran—dumating ang Ekādaśī ng maliwanag na kalahati ng Āṣāḍha, ang tagapuksa ng kasalanan.

Verse 14

तस्मिन्दिने सुसंप्राप्ता सर्वपातकनाशिनी । यस्यां देवो हृषीकेशो योगनिद्रां प्रगच्छति

Sa araw na iyon dumarating ang banal na panahong pumupuksa sa lahat ng kasalanan, kung kailan ang Panginoong Hṛṣīkeśa ay pumapasok sa yogic na pag-idlip (Yoga-nidrā).

Verse 15

तां प्राप्य च ततो लोकास्तत्यजुर्बुद्धिपंडिताः । गृहस्य सर्वकर्माणि विष्णुध्यानरता द्विज

Pagkamit nila niyon, ang marurunong at mapanuring tao ay tinalikuran ang lahat ng gawaing-bahay; O brāhmaṇa, nanatili silang lubos na nakalubog sa pagninilay kay Viṣṇu.

Verse 16

उत्सवं परमं चक्रुर्गीतमंगलवादनैः । स्तुवंति ब्राह्मणाः सर्वे वेदैः स्तोत्रैः सुमंगलैः

Nagsagawa sila ng dakilang pagdiriwang, na may mga awit na mapalad at tugtuging pang-ritwal; at ang lahat ng brāhmaṇa ay nagpuri sa pamamagitan ng mga Veda at ng mga himnong lubhang mapagpala.

Verse 17

एवं महोत्सवं प्राप्य स च ब्राह्मणसत्तमः । तस्मिन्दिने स्थितस्तत्र संप्राप्तं समुपोषणम्

Sa gayon, nang makamit ang dakilang pagdiriwang, ang pinakadakila sa mga brāhmaṇa ay nanatili roon sa araw ding iyon, at sumapit sa kanya ang pag-aayuno (upavāsa).

Verse 18

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । ऐंद्रे सुमनोपाख्याने अष्टादशोऽध्यायः

Sa gayon nagwawakas ang ikalabing-walong kabanata, ang “Sumanopākhyāna” sa bahaging Aiṃdra, sa Bhūmi-khaṇḍa ng Śrī Padma Purāṇa, sa kalipunang may limampu’t limang libong taludtod.

Verse 19

श्रुते तस्मिन्महापुण्ये भार्या पुत्रैस्तु प्रेरितः । संसर्गादस्य विप्रस्य व्रतमेतत्समाचर

Nang marinig ang lubhang mapagpala at dakilang salaysay na iyon, at dahil sa pag-uudyok ng kanyang asawa at mga anak, isinagawa niya ang panatang ito—dahil sa pakikisama niya sa brāhmaṇa na iyon.

Verse 20

तदाकर्ण्य महद्वाक्यं सर्वपुण्यप्रदायकम् । व्रतमेतं करिष्यामि इति निश्चितमानसः

Pagkarinig sa mga dakilang salitang yaon na nagbibigay ng lahat ng kabutihang-loob, nagpasya siya sa puso: “Isasagawa ko ang panatang ito,” at tumibay ang kanyang loob.

Verse 21

भार्या पुत्रैः समं गत्वा नद्यां स्नानं कृतं त्वया । हृष्टेन मनसा विप्र पूजितो मधुसूदनः

O brāhmaṇa, ikaw ay sumama sa iyong asawa at mga anak at naligo sa ilog; sa masayang puso, sinamba mo si Madhusūdana (Viṣṇu).

Verse 22

सर्वोपहारैः पुण्यैश्च गंधधूपादिभिस्तथा । रात्रौ जागरणं कृत्वा नृत्यगीतादिभिस्तथा

Sa lahat ng mapalad na handog—kasama ang mababangong langis, insenso, at iba pa—dapat magpuyat sa gabi, at magsagawa rin ng sayaw, awit, at mga katulad na pagdiriwang ng debosyon.

Verse 23

ब्राह्मणस्य प्रसंगेन नद्यां स्नानं पुनः कृतम् । पूजितो देवदेवेशः पुष्पधूपादिमंगलैः

Dahil sa pakikisama sa isang brāhmaṇa, muling nagsagawa ng paliligo sa ilog; at ang Panginoon ng mga panginoon ay sinamba sa mga mapalad na handog—mga bulaklak, insenso, at iba pa.

Verse 24

भक्त्या प्रणम्य गोविंदं स्नापयित्वा पुनः पुनः । निर्वापं तादृशं दत्तं ब्राह्मणाय महात्मने

Sa debosyon ay yumukod kay Govinda, at paulit-ulit na pinaliguan (ang diyos); pagkaraan ay naghandog siya ng gayong nirvāpa na pagkain sa dakilang-loob na brāhmaṇa.

Verse 25

भक्त्या प्रणम्य तं विप्रं दत्ता तस्मै सुदक्षिणा । कृतवान्पारणं विप्र पुत्रैर्भार्यादिभिः समम्

Sa debosyon ay yumukod siya sa brāhmaṇa at nagkaloob ng masaganang dakṣiṇā; pagkaraan, ang brāhmaṇa ay nagsagawa ng pāraṇa, kasama ang kanyang mga anak, asawa, at buong sambahayan.

Verse 26

प्रेषितो भक्तिपूर्वेण सद्भावेन त्वयैव सः । एवं व्रतं समाचीर्णं त्वया वै द्विजसत्तम

Siya ay tunay na isinugo mo mismo, na may debosyon at tapat na layon. Sa gayon, ang panatang ito ay ganap mong naisagawa, O pinakamainam sa mga dvija.

Verse 27

संगत्या ब्राह्मणस्यैव विष्णोश्चैव प्रसादतः । भवान्ब्राह्मणतां प्राप्तः सत्यधर्मसमन्वितः

Sa pakikisama sa isang brāhmaṇa at sa biyaya ni Viṣṇu, natamo mo ang kalagayan ng pagiging brāhmaṇa—taglay ang katotohanan at dharma.

Verse 28

तस्य व्रतस्य भावेन त्वया प्राप्तं महत्कुलम् । भूसुराणां महाप्राज्ञं सत्यधर्मसमाविलम्

Sa tapat na diwa ng panatang yaon ang nagkamit sa iyo ng dakilang angkan—sa hanay ng mga bhūsura, mga Brahmin na tila makalangit—lubhang marunong, puspos ng katotohanan at dharma.

Verse 29

तस्मै तु ब्राह्मणायैव वैष्णवाय महात्मने । श्रद्धया सत्यभावेन दत्तमन्नं सुसंस्कृतम्

Sa brāhmaṇang yaon—tunay na Vaiṣṇava na dakilang kaluluwa—inihandog ang pagkaing maayos ang pagkakaluto, na may pananampalataya at tapat na layon.

Verse 30

तस्य दानस्य भावेन मिष्टान्नमुपतिष्ठति । महामोहैः प्रमुग्धो हि तृष्णया व्यापितं मनः

Sa udyok ng gayong pag-aalay, ang matamis na pagkain ay lumalapit; sapagkat ang nalilinlang ng matitinding pagkalito ay may pusong nababalot ng pagnanasa.

Verse 31

पूर्वजन्मनि ते विप्र अर्थमेव प्रसंचितम् । न दत्तं ब्राह्मणेभ्यो हि दीनेष्वन्येषु वै त्वया

O brāhmaṇa, sa iyong nakaraang kapanganakan ay yaman lamang ang iyong tinipon; ni hindi ka nagbigay sa mga brāhmaṇa, ni sa iba pang mga dukha at nangangailangan.

Verse 32

दारेषु पुत्रलोभेन म्रियमाणेन वै तदा । तस्य पापस्य भावेन दारिद्रं त्वामुपाविशत्

Noon, habang siya’y namamatay—nilalamon ng pagnanasa sa anak sa pamamagitan ng asawa—sa bigat ng kasalanang iyon, dumating at tumimo sa iyo ang karalitaan.

Verse 33

पुत्रलोभं परित्यज्य स्नेहं त्यक्त्वा प्रदूरतः । अपुत्रवान्भवाञ्जातस्तस्य पापस्य वै फलम्

Talikdan ang pagnanasa sa anak, at iwaksi ang pag-ibig mula sa malayo; ikaw ay naging walang supling—ito nga ang bunga ng kasalanang iyon.

Verse 34

सुपुत्रं च कुलं विप्र धनधान्यवरस्त्रियः । सुजन्ममरणं चैव सुभोगाः सुखमेव च

O brāhmaṇa, (ipinagkakaloob) ang mabubuting anak at marangal na angkan, yaman at butil, mahuhusay na asawa; gayundin ang mapalad na kapanganakan at kamatayan, mabubuting kaluguran, at tanging kaligayahan.

Verse 35

राज्यं स्वर्गश्च मोक्षश्च यद्यद्दुर्लभमेव च । प्रसादात्तस्य देवस्य विष्णोश्चैव महात्मनः

Pagkahari, langit, at mokṣa, at anumang tunay na mahirap makamtan—lahat ng iyon ay dumarating sa biyaya ng dakilang Panginoon, si Viṣṇu na may dakilang kaluluwa.

Verse 36

तस्मादाराध्य गोविन्दं नारायणमनामयम् । प्राप्स्यसि त्वं परं स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

Kaya sambahin mo si Govinda—si Nārāyaṇa, ang Panginoong walang kapintasan at walang karamdaman—at makakamtan mo ang pinakamataas na tahanan: yaong sukdulang kalagayan, ang pinakamataas na pada ni Viṣṇu.

Verse 37

सुपुत्र त्वं धनं धान्यं सुभोगान्सुखमेव च । पूर्वजन्मकृतं सर्वं यत्त्वया परिचेष्टितम्

Ang mabuting anak, yaman at butil, mabubuting kaluguran at kaligayahan din—lahat ng pinagsikapan mo ay tunay na bunga ng mga gawa sa naunang kapanganakan.

Verse 38

तन्मया कथितं विप्र तवाग्रे परिनिष्ठितम् । एवं ज्ञात्वा महाभाग नारायणपरो भव

O brāhmaṇa, ang aking sinabi ay matibay nang inilahad sa harap mo. Sa pagkaunawang ito, O mapalad, maging ganap na nakatuon kay Nārāyaṇa.

Verse 39

ब्रह्मात्मजेनापि महानुभावः स विप्रवर्यः परिबोधितो हि । हर्षेणयुक्तः स महानुभावो भक्त्या वसिष्ठं प्रणिपत्य तत्र

Ang dakilang, pinakamarangal sa mga brāhmaṇa ay tinuruan nga maging ng anak ni Brahmā. Puspos ng galak, ang marangal na iyon ay yumukod kay Vasiṣṭha roon, na may debosyon.

Verse 40

आमंत्र्य विप्रं स जगाम गेहं तां प्राप्य भार्यां सुमनां प्रहर्षः । सर्वं हि वृत्तं ममपूर्वचेष्टितं तेनैव विप्रेण तव प्रसादात्

Matapos magpaalam nang may paggalang sa brāhmaṇa, siya’y umuwi. Pagdating sa kanyang asawang si Sumanā, siya’y napuspos ng tuwa. Tunay, ang lahat ng naganap—ang aking naunang pagsisikap at bunga nito—ay naganap sa pamamagitan ng brāhmaṇang iyon, sa iyong biyaya.

Verse 41

भद्रे वसिष्ठेन विकाशनीतमद्यैव मोहं परिनाशितं मे । आराधयिष्ये मधुसूदनं हि यास्यामि मोक्षं परमं पदं तत्

O mapalad na giliw, sa maliwanag na turo ni Vasiṣṭha, ang aking pagkalito ay napawi ngayong araw. Kaya sasambahin ko si Madhusūdana; mararating ko ang mokṣa—yaong kataas-taasang tahanan.

Verse 42

आकर्ण्य वाक्यं परमं महांतं सुमंगलं मंगलदायकं हि । हर्षेण युक्ता तमुवाच कांतं पुण्योसि विप्रेण विबोधितोऽसि

Nang marinig niya ang mga salitang iyon—kataas-taasan at marangal, lubhang mapalad at tunay na nagbibigay ng pagpapala—siya, puspos ng galak, ay nagsabi sa kanyang minamahal: “Mapalad ka; naliwanagan ka ng isang brāhmaṇa.”