Adhyaya 104
Indumatī’s Auspicious Dream and the Prophecy of a Viṣṇu-Portioned Son
Pagkaalis ng mapalad na ṛṣi na si Dattātreya, nagbalik si Haring Āyu sa kaniyang lungsod at pumasok sa masaganang tahanan ni Indumatī. Sa pagkain ng bungang ipinagkaloob sa bisa ng mga salita ni Dattātreya, naglihi si Indumatī. Naranasan niya ang isang pambihirang panaginip: isang nagniningning na nilalang na may apat na bisig, kawangis ni Viṣṇu, nakadamit ng puti at may hawak na śaṅkha, gadā, cakra, at khaḍga. Pinarangalan siya nito sa paraang ritwal—pagpapaligo at paglalagay ng mga hiyas—at iniabot sa kaniya ang isang lotus bago ito lumisan. Isinalaysay ni Indumatī ang panaginip kay Āyu; sumangguni naman ang hari sa gurong si Śaunaka. Ipinaliwanag ni Śaunaka na ito’y kaugnay ng naunang biyaya ni Dattātreya at hinulaan ang pagsilang ng anak na may bahagi ni Viṣṇu, kasinglakas ni Indra/Upendra, tagapagtanggol ng dharma, magpapalakas sa Dinastiyang Lunar, at bihasa sa pana at sa mga Veda.
Shlokas
Verse 1
कुंजल उवाच । गते तस्मिन्महाभागे दत्तात्रेये महामुनौ । आजगाम महाराज आयुश्च स्वपुरं प्रति
Sinabi ni Kuñjala: Nang makaalis na ang lubhang mapalad na pantas na si Dattātreya, ang dakilang muni, si Haring Āyu ay nagbalik sa sarili niyang lungsod.
Verse 2
इंदुमत्या गृहं हृष्टः प्रविवेश श्रियान्वितम् । सर्वकामसमृद्धार्थमिंद्रस्य सदनोपमम्
Masaya siyang pumasok sa tahanan ni Indumatī—nagniningning sa kasaganaan—sagana sa lahat ng ninanais na ginhawa at yaman, at kahawig ng palasyo ni Indra.
Verse 3
राज्यं चक्रे स मेधावी यथा स्वर्गे पुरंदरः । स्वर्भानुसुतया सार्द्धमिंदुमत्या द्विजोत्तम
O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, itinatag ng marunong na iyon ang kanyang kaharian, gaya ni Purandara (Indra) na naghahari sa langit, kasama si Indumatī, anak ni Svarbhānu.
Verse 4
सा च इंदुमती राज्ञी गर्भमाप फलाशनात् । दत्तात्रेयस्य वचनाद्दिव्यतेजः समन्वितम्
At si Reyna Indumatī ay naglihi sa pamamagitan ng pagkain ng bunga—ayon sa salita ni Dattātreya—na may taglay na banal na ningning.
Verse 5
इंदुमत्या महाभाग स्वप्नं दृष्टमनुत्तमम् । रात्रौ दिवान्वितं तात बहुमंगलदायकम्
O marangal, si Indumatī ay nakakita ng walang kapantay na panaginip—sa gabi, ngunit tila may liwanag ng araw, o mahal—na nagdudulot ng maraming pagpapala.
Verse 6
गृहांतरे विशंतं च पुरुषं सूर्यसन्निभम् । मुक्तामालान्वितं विप्रं श्वेतवस्त्रेणशोभितम्
At (sa panaginip) nakita niya ang isang lalaki na pumapasok sa kaloob-looban ng bahay, nagniningning na parang araw—isang brāhmaṇa na may kuwintas na perlas, maningning sa puting kasuotan.
Verse 7
श्वेतपुष्पकृतामाला तस्य कंठे विराजते । सर्वाभरणशोभांगो दिव्यगंधानुलेपनः
Ang kuwintas na yari sa mapuputing bulaklak ay nagniningning sa kanyang leeg; ang kanyang mga sangkap ay kumikislap sa ganda ng lahat ng palamuti, at siya’y pinahiran ng banal na mabangong unguwento.
Verse 8
चतुर्भुजः शंखपाणिर्गदाचक्रासिधारकः । छत्रेण ध्रियमाणेन चंद्रबिंबानुकारिणा
Apat ang bisig, may hawak na shankha; taglay ang gada, chakra, at espada—nililiman siya ng payong na iniaangat sa ibabaw, na wari’y bilog ng buwan.
Verse 9
शोभमानो महातेजा दिव्याभरणभूषितः । हारकंकणकेयूर नूपुराभ्यां विराजितः
Nagniningning at dakilang ningas, pinalamutian ng makalangit na alahas; kumikislap sa kuwintas, pulseras, armlet, at mga anklet.
Verse 10
चंद्रबिंबानुकाराभ्यां कुंडलाभ्यां विराजितः । एवंविधो महाप्राज्ञो नरः कश्चित्समागतः
Pinalamutian ng pares ng hikaw na kahawig ng bilog ng buwan; gayong anyo at dakilang karunungan, may isang lalaki roong dumating.
Verse 11
इंदुमतीं समाहूय स्नापिता पयसा तदा । शंखेन क्षीरपूर्णेन शशिवर्णेन भामिनी
Pagkaraan, tinawag si Indumatī; ang maningning na ginang ay pinaliguan ng gatas—sa pamamagitan ng shankha na punô ng gatas, maputi gaya ng buwan.
Verse 12
रत्नकांचनबद्धेन संपूर्णेन पुनः पुनः । श्वेतं नागं सुरूपं च सहस्रशिरसं वरम्
Muli’t muli, ganap na pinalamutian ng hiyas at ginto; pinarangalan ang puti at magandang ahas—ang dakilang may sanlibong ulo, ang pinakadakila.
Verse 13
महामणियुतं दीप्तं धामज्वालासमाकुलम् । क्षिप्तं तेन मुखप्रांते दत्तं मुक्ताफलं पुनः
Nagniningning at pinalamutian ng mahahalagang hiyas, puspos ng liyab ng kaningningan—inihagis niya iyon sa gilid ng bibig, at muling ipinagkaloob ang bungang-perlas (muktāphala).
Verse 14
कंठे तस्याः स देवेश इंदुमत्या महायशाः । पद्मं हस्ते ततो दत्वा स्वस्थानं प्रति जग्मिवान्
Pagkaraan, ang maluwalhating Panginoon ng mga deva ay inilagay iyon sa leeg ni Indumatī; at matapos ilagay ang isang lotus sa kanyang kamay, siya’y lumisan patungo sa sarili niyang tahanang-dako.
Verse 15
एवंविधं महास्वप्नं तया दृष्टं सुतोत्तमम् । समाचष्ट महाभागा आयुं भूमिपतीश्वरम्
Nang makita niya ang gayong dakilang panaginip, ang mapalad na ginang ay buong pagsunod na isinalaysay ito kay Āyu, ang hari ng lupa—ang kanyang pinakamarangal na anak.
Verse 16
समाकर्ण्य महाराजश्चिंतयामास वै पुनः । समाहूय गुरुं पश्चात्कथितं स्वप्नमुत्तमम्
Pagkarinig nito, ang dakilang hari ay muling nagmuni-muni. Pagkatapos, ipinatawag niya ang kanyang guro at isinalaysay ang napakainam na panaginip.
Verse 17
शौनकं सुमहाभागं सर्वज्ञं ज्ञानिनां वरम् । राजोवाच । अद्य रात्रौ महाभाग मम पत्न्या द्विजोत्तम
Humarap ang hari kay Śaunaka—pinakapalad, ganap na nakaaalam, at pangunahin sa mga pantas—at nagsabi: “O marangal, ngayong gabi, O lubhang pinagpala, O pinakamainam sa mga dvija, ang aking asawa…”
Verse 18
विप्रो गेहं विशन्दृष्टः किमिदं स्वप्नकारणम् । शौनक उवाच । वरो दत्तस्तु ते पूर्वं दत्तात्रेयेण धीमता
Nang makita niyang gayon ang bahay ng brāhmaṇa, nagtaka siya: “Ano ang sanhi ng anyong tila panaginip na ito?” Wika ni Śaunaka: “Noon pa man ay pinagkalooban ka ng isang biyaya ng marunong na si Dattātreya.”
Verse 19
आदिष्टं च फलं राज्ञां सुगुणं सुतहेतवे । तत्फलं किं कृतं राजन्कस्मै त्वया निवेदितम्
At ang dakilang bungang itinakda para sa mga hari—upang magtamo ng marangal na anak—ano ang ginawa mo sa bungang iyon, O Hari? Kanino mo ito inialay?
Verse 20
सुभार्यायै मया दत्तमिति राज्ञोदितं वचः । श्रुत्वोवाच महाप्राज्ञः शौनको द्विजसत्तमः
Sa sinabi ng hari, “Ibinigay ko iyon sa aking mabuting asawa,” nang marinig ito, nagsalita ang lubhang marunong na si Śaunaka, ang pinakadakila sa mga dvija.
Verse 21
दत्तात्रेयप्रसादेन तव गेहे सुतोत्तमः । वैष्णवांशेन संयुक्तो भविष्यति न संशयः
Sa biyaya ni Dattātreya, sa iyong tahanan ay magkakaroon ng isang napakahusay na anak—kakambal ng bahagi ni Viṣṇu; walang alinlangan dito.
Verse 22
स्वप्नस्य कारणं राजन्नेतत्ते कथितं मया । इंद्रोपेंद्र समः पुत्रो दिव्यवीर्यो भविष्यति
O Hari, sinabi ko na sa iyo ang sanhi ng panaginip. Ang iyong anak ay magiging kapantay nina Indra at Upendra, at magtataglay ng banal na lakas.
Verse 23
पुत्रस्ते सर्वधर्मात्मा सोमवंशस्य वर्द्धनः । धनुर्वेदे च वेदे च सगुणोसौ भविष्यति
Ang iyong anak ay magiging ganap na matuwid sa lahat ng dharma, tagapagpatuloy at tagapagpalago ng angkang Soma; at magiging bihasa siya kapwa sa Dhanurveda at sa mga Veda.
Verse 24
एवमुक्त्वा स राजानं शौनको गतवान्गृहम् । हर्षेण महताविष्टो राजाभूत्प्रियया सह
Pagkasabi nito sa hari, umuwi si Śaunaka sa kanyang tahanan. Ang hari, kasama ang kanyang minamahal, ay napuspos ng dakilang kagalakan.
Verse 104
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे चतुरधिकशततमोऽध्यायः
Sa gayon, sa Śrī Padma Purāṇa—sa Bhūmi-khaṇḍa, sa salaysay ni Vena, sa pagluwalhati sa Guru-tīrtha, at sa kasaysayan ni Cyavana—nagtatapos ang ika-isandaan at ikaapat na kabanata.