Adhyaya 100
The Cyavana Narrative (within the Glory of Guru-tīrtha, in the Vena Episode)
Sa pampang ng Narmadā, lumapit ang anak na si Vijvala sa kanyang ama na si Kuñjala at isinalaysay ang kadakilaan ng himnong Vāsudevābhidhāna at kung paanong nagpakita si Viṣṇu upang magbigay ng biyaya. Nagalak si Kuñjala, niyakap ang anak, at pinuri ang kabanalan ng pagtulong sa isang matuwid na hari sa pamamagitan ng pagpupuri kay Vāsudeva. Muling pinagtitibay ng salaysay ang bisa ng pagpapasa ng tradisyon: sinabi ni Pulastya kay Bhīṣma na naipahayag na niya ang ganap na gawi ng mga dakilang kaluluwa sa harap ni Cyavana. Sa aral ng yugto ni Vena, inihahambing ang kaalamang Vaiṣṇava sa nektar na inihahain sa kabibe; ang pakikinig dito’y lalo pang nagpapalalim ng pananampalataya, hindi nakabubusog. May kahilingang isalaysay pa ang mga gawa ni Kuñjala at ang “ikaapat na anak,” at pumayag ang Mapalad na Panginoon na ipahayag ang kuwento ni Kuñjala. Nagtatapos ang kabanata sa phalaśruti: ang debotong pakikinig ay nagdudulot ng gantimpalang katumbas ng pag-aalay ng isang libong baka.
Shlokas
Verse 1
विष्णुरुवाच । नर्मदायास्तटे रम्ये वटे तिष्ठति वै पिता । विज्वलोऽपि समायातः पितरं प्रणिपत्य सः
Sinabi ni Viṣṇu: Sa kaaya-ayang pampang ng Narmadā, nananatili nga ang ama sa ilalim ng punong balete. Dumating din si Vijvala roon at, yumukod sa kanyang ama, naghandog ng pagpupugay.
Verse 2
वासुदेवाभिधानस्य स्तोत्रस्यापि महामतिः । समाचष्टे स धर्मात्मा महिमानं पितुः पुरः
Ang matuwid at dakilang-isip na iyon ay ipinaliwanag, sa harap ng kanyang ama, ang kaluwalhatian ng himnong tinatawag na “Vāsudevābhidhāna,” ang papuri sa Banal na Pangalan ni Vāsudeva.
Verse 3
यथा विष्णुः समागत्य ददौ तस्मै वरं शुभम् । तत्सर्वं कथयामास सुप्रसन्नेन चेतसा
Pagkatapos, sa pusong lubhang payapa, isinalaysay niya ang lahat: kung paanong dumating si Viṣṇu at ipinagkaloob sa kanya ang mapalad na biyaya.
Verse 4
कुंजलोपि च वृत्तांतं समाकर्ण्य स भूपतेः । हर्षेण महताविष्टः पुत्रमालिंग्य विज्वलम्
Nang marinig ni Kuñjala ang salaysay ng hari, siya’y napuspos ng dakilang galak; niyakap niya ang kaniyang anak at nagningning sa tuwa.
Verse 5
आह पुण्यं कृतं वत्स त्वया राज्ञे महात्मने । उपकारं महापुण्यं वासुदेवस्य कीर्तनात्
Wika niya: “Anak kong mahal, nakagawa ka ng banal na kabutihan para sa dakilang-haring iyon. Ang tulong na ito’y lubhang sagrado, sapagkat nagmumula sa pagpupuri kay Vāsudeva.”
Verse 6
एवमाभाष्य तं पुत्रमाशीर्भिरभिनंद्य च । पुत्रं देवसमोपेतं स्तुत्वा चैव पुनः पुनः
Pagkasabi nito sa kaniyang anak, pinagpala niya ito ng mga pagpapala; at ang anak—na may mga katangiang maka-diyos—ay pinuri niya nang paulit-ulit.
Verse 7
स्थितः सरित्तटे रम्ये च्यवनस्योपपश्यतः । एतत्ते सर्वमाख्यातं तेषां वृत्तं महात्मनाम्
Nakatayo ako sa kaaya-ayang pampang ng ilog, sa mismong harap ni Cyavana; ngayo’y isinalaysay ko na sa iyo ang lahat—ang buong gawi ng mga dakilang-loob na iyon.
Verse 8
वैष्णवानां महाराज अन्यत्किं ते वदाम्यहम् । वेन उवाच । अमृतं शंखपात्रेण पानार्थं मम चार्पितम्
“O dakilang hari, ano pa ang masasabi ko sa iyo tungkol sa mga Vaiṣṇava?” wika ni Vena: “Inialay sa akin ang amṛta upang inumin, sa isang sisidlang kabibe.”
Verse 9
तस्मात्कस्य न च श्रद्धा पातुं मर्त्यस्य भूतले । उत्तमं वैष्णवं ज्ञानं पानानामिह सर्वदा
Kaya sino ngang mortal na nabubuhay sa lupa ang hindi magkakaroon ng pananampalatayang inumin (tanggapin) ito? Dito, sa lahat ng panahon, ang kataas-taasang kaalamang Vaiṣṇava ang tunay na pinakamainam sa lahat ng maiinom.
Verse 10
त्वयैवं कथ्यमानस्य पाने तृप्तिर्न जायते । श्रोतुं हि देवदेवेश मम श्रद्धा विवर्द्धते
Habang ikaw ay nagsasalita nang ganito, hindi ako nabubusog, na para bang umiinom. Tunay, O Panginoon ng mga diyos, lalo pang lumalago ang aking pananampalataya habang ako’y nakikinig.
Verse 11
कथयस्व प्रसादान्मे कुंजलस्यापि चेष्टितम् । महात्मना किमुक्तं च चतुर्थं तनयं प्रति
Sa iyong habag, isalaysay mo rin sa akin ang mga gawa ni Kuñjala—at kung ano ang sinabi ng dakilang kaluluwa tungkol sa ikaapat na anak.
Verse 12
तत्त्वं सुविस्तरादेव कृपया कथयस्व मे । श्रीभगवानुवाच । श्रूयतामभिधास्यामि चरित्रं कुंजलस्य च
“Sa iyong habag, ipaliwanag mo sa akin ang katotohanan nang lubos at masinsinan.” Sinabi ng Mapalad na Panginoon: “Makinig—ngayon ay isasalaysay ko rin ang kasaysayan ni Kuñjala.”
Verse 13
बहुश्रेयः समायुक्तं चरित्रं च्यवनस्य च । इदं पुण्यं नरश्रेष्ठ आख्यानं पापनाशनम्
O pinakamainam sa mga tao, ang banal na salaysay na ito—puspos ng maraming pagpapala—ay tungkol sa buhay ni Cyavana; ito’y sagrado at pumupuksa sa mga kasalanan.
Verse 14
यः शृणोति नरो भक्त्या गोसहस्रफलं लभेत्
Ang sinumang tao na nakikinig nang may debosyon ay nagkakamit ng gantimpalang kasinghalaga ng pag-aalay ng isang libong baka.
Verse 100
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे शततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-isandaang kabanata—ang salaysay ni Cyavana—sa pagpupuri sa Guru-tīrtha, sa bahagi ng Vena, sa Bhūmi-khaṇḍa ng banal na Padma Purāṇa.