Shloka 2
युधिष्ठिरं पुरस्कृत्य सर्वाभरणभूषिता: । द्वारि मत्ता यथा नागा भ्राजमाना महारथा:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! तदनन्तर नियत समयतक अपनी प्रतिज्ञाका पालन करके अग्निके समान तेजस्वी पाँचों भाई महारथी पाण्डव तीसरे दिन स्नान करके श्वेत वस्त्र धारणकर समस्त राजोचित आभूषणोंसे विभूषित हो राजसभामें द्वारपर स्थित मदोन्मत्त गजराजोंकी भाँति सुशोभित होने लगे। वे राजा युधिष्ठिरको आगे करके विराटकी सभामें गये और राजाओंके लिये रखे हुए सिंहासनोंपर बैठे। उस समय वे भिन्न-भिन्न यज्ञवेदियोंपर प्रज्वलित अग्नियोंके समान प्रकाशित हो रहे थे
yudhiṣṭhiraṃ puraskṛtya sarvābharaṇabhūṣitāḥ | dvāri mattā yathā nāgā bhrājamānā mahārathāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Inilagay si Yudhiṣṭhira sa unahan, ang mga dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe—nagayakan ng lahat ng palamuting panghari—ay tumindig na nagniningning sa pintuan, gaya ng mga elepanteng panginoon na lasing sa lakas sa tarangkahan. Ipinakikita ng tanawing iyon ang kanilang disiplinadong pagbabalik sa marangal at nararapat na tindig matapos tuparin ang panata.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic leadership and disciplined self-presentation: Yudhiṣṭhira is placed foremost, and the heroes appear in a manner consistent with honor and vow-keeping—power restrained by propriety.
After the period of concealment and the completion of their pledge, the Pāṇḍavas, led by Yudhiṣṭhira, appear at the entrance in full royal adornment, shining and formidable like great elephants at a gate, ready to enter the royal setting openly.