Shloka 2
Uttarā-Pratigrahaṇa and Abhimanyu–Uttarā Vivāha
Virāṭa-parva, Adhyāya 67
वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! इस प्रकार बैल-सी विशाल आँखोंवाले अर्जुन उस समय युद्धमें कौरवोंको जीतकर विराटका वह महान् गोधन लौटा लाये ।। गतेषु च प्रभग्नेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वत: । वनान्निष्क्रम्य गहनाद् बहवः कुरुसैनिका:,क्षुत्पिपासापरिश्रान्ता विदेशस्था विचेतस: । जब कौरव-दलके लोग चले गये या इधर-उधर सब दिशाओंमें भाग गये, उस समय बहुत-से कौरवसैनिक जो घने जंगलमें छिपे हुए थे, वहाँसे निकलकर डरते-डरते अर्जुनके पास आये। उनके मनमें भय समा गया था। वे भूखे-प्यासे और थके-माँदे थे। परदेशमें होनेके कारण उनके हृदयकी व्याकुलता और बढ़ गयी थी। वे उस समय केश खोले और हाथ जोड़े हुए खड़े दिखायी दिये
vaiśampāyana uvāca | gateṣu ca prabhagneṣu dhārtarāṣṭreṣu sarvataḥ | vanān niṣkramya gahanād bahavaḥ kurusainikāḥ | kṣutpipāsāpariśrāntā videśasthā viceṭasaḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O Janamejaya, sa gayong paraan, si Arjuna na may matang gaya ng sa toro ay nagwagi sa mga anak ni Dhṛtarāṣṭra at ibinalik ang dakilang kawan ng mga baka ni Virāṭa.” Nang ang mga tauhan ni Dhṛtarāṣṭra ay umalis o nagkawatak-watak sa pagtakas sa lahat ng panig, maraming kawal ng Kuru na nagkubli sa masukal na gubat ang lumabas at lumapit kay Arjuna nang may takot. Sila’y lupaypay sa gutom at uhaw, at dahil nasa banyagang lupain, ligalig at litó ang kanilang isipan.
वैशम्पायन उवाच