Virāṭa’s Conciliation and Uttara’s Account of the Unseen Champion
Bṛhannadā/Arjuna
नायं युक्तो मनुष्येषु यो5यं संदृश्यते महान् । महास्त्राणां सम्प्रयोग: समरे भीष्मपार्थयो:,'भीष्म और पार्थके युद्धमें जो यह बड़े-बड़े दिव्यास्त्रोंका महान् प्रयोग देखा जा रहा है, यह मजनुष्योंमें अन्यत्र कहीं सम्भव नहीं है”
na ayaṁ yukto manuṣyeṣu yo ’yaṁ saṁdṛśyate mahān | mahāstrāṇāṁ samprayogaḥ samare bhīṣma-pārthayoḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Ang dakilang tanawing ito na nasasaksihan ay hindi maaaring mangyari sa karaniwang tao. Sa labanan nina Bhīṣma at Pārtha, nagaganap ang napakalaking paggamit ng mga dakilang sandatang makalangit—isang pangyayaring halos di maisip sa iba pang dako ng daigdig ng tao.”
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores the extraordinary, almost superhuman scale of dharmic warfare when great heroes employ divinely empowered weapons; it invites ethical reflection on the awe and peril of such power, which lies beyond ordinary human capacity.
Vaiśampāyana narrates that an exceptional battle-scene is unfolding: Bhīṣma and Arjuna (Pārtha) are engaging with the intense use of great celestial weapons, a spectacle not normally possible among humans.