Shloka 17
Virāṭa’s Conciliation and Uttara’s Account of the Unseen Champion
Bṛhannadā/Arjuna
ततस्तानि निकृत्तानि शरजालानि भागश: । समरे च व्यशीर्यन्त फाल्गुनस्य रथं प्रति,तदनन्तर रणभूमिमें कटकर टुकड़े-टुकड़े हुए वे बाणसमूह अर्जुनके रथपर बिखरने लगे
tatastāni nikṛttāni śarajālāni bhāgaśaḥ | samare ca vyaśīryanta phālgunasya rathaṃ prati ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, ang mga bugso ng palaso na naputol ay nagkawatak-watak sa mga piraso; at sa larangan ng digmaan, nagkalat ang mga iyon na pira-piraso patungo sa karwahe ni Phālguna (Arjuna). Ipinakikita ng tagpong ito na sa digmaan, ang lakas ay napipigil ng husay—na maging ang nakamamatay na sandata ay nagiging walang pinsala sa pamamagitan ng kontrol at disiplina, hindi ng padalus-dalos na poot.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, excellence is shown through disciplined skill and restraint: destructive force can be neutralized by mastery, protecting one’s side without uncontrolled aggression.
A mass of arrows aimed toward Arjuna (Phālguna) is cut down; the severed arrows break into fragments and scatter across the battlefield toward his chariot.