Shloka 46
तौ व्यवाहरतां युद्धे संरब्धी रणशोभिनौ । उदीरयन्तौ समरे दिव्यान्यस्त्राणि भागश:,क्रोधमें भरे हुए उन दोनों वीरोंकी रणभूमिमें बड़ी शोभा हो रही थी। वे उस संग्राममें पृथक्-पृथक् दिव्यास्त्र प्रकट करते हुए धर्मयुद्ध कर रहे थे
tau vyavāharatāṃ yuddhe saṃrabdhī raṇaśobhinau | udīrayantau samare divyāny astrāṇi bhāgaśaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang dalawang mandirigmang iyon, nag-aalab sa poot, ay nagpatuloy sa labanan—kapwa maningning sa larangan ng digmaan. Sa sagupaang iyon, salit-salitan at ayon sa nararapat na sukat, patuloy nilang pinakawalan ang sari-saring makalangit na sandata, at kahit sa gitna ng galit ay pinanatili ang asal ng isang matuwid na digmaan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when anger surges in war, the ideal is dharma-yuddha: disciplined conduct, measured escalation, and adherence to proper martial norms rather than uncontrolled violence.
Two opposing heroes are locked in combat, appearing splendid on the battlefield, and they alternately discharge different celestial weapons, each bringing forth powerful astras in turn.