हर्षयुक्तस्तत: पार्थ: प्रहसन्निव वीर्यवान् । रथं रथेन द्रोणस्य समासाद्य महारथ:,तदनन्तर शत्रुवीरोंका नाश करनेवाले महारथी और महापराक्रमी कुन्तीपुत्र महाबाहु अर्जुन हर्षोल्लासमें भर गये और आचार्य द्रोणके रथसे अपना रथ भिड़ाकर उन्हें प्रणाम करके हँसते हुए-से शान्तिपूर्वक मधुर वाणीमें यों बोले---
harṣayuktas tataḥ pārthaḥ prahasan iva vīryavān | rathaṁ rathena droṇasya samāsādya mahārathaḥ ||
Pagkaraan, si Pārtha (Arjuna), na napuspos ng galak at tuwa, ang makapangyarihang bayani na wari’y nakangiti, ay inilapit ang kanyang karwahe sa karwahe ni Droṇa. Ang dakilang mandirigmang-makarwahe, matatag at panatag, ay lumapit sa iginagalang niyang guro—ipinapakita ang pasya sa digmaan ngunit pinananatili ang pagpipigil na hinihingi ng dharma kapag kaharap ang sariling guru, kahit nasa gitna ng labanan.
वैशम्पायन उवाच
Even in a martial confrontation, dharma requires inner discipline: courage without loss of composure, and the ethical tension of facing one’s teacher with respect while fulfilling one’s duty as a warrior.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna, energized and confident, drives his chariot up to Droṇa’s chariot, initiating a direct encounter with the renowned teacher-warrior.