Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
कृपस्य रथमास्थाय वैराटिरकुतो भय: । प्रदक्षिणमुपावृत्य तस्थौ तस्याग्रतो बली
kṛpasya ratham āsthāya vairāṭir akuto bhayaḥ | pradakṣiṇam upāvṛtya tasthau tasyāgrato balī ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang prinsipe ni Virāṭa—walang takot sa alinmang panig—ay sumakay sa karwahe ni Kṛpa, inikot iyon sa kanan sa landas ng pradakṣiṇā, at pagkatapos ay ang makapangyarihan ay huminto nang tuwiran sa harap niya. Sa kilos na ito, nagsanib ang tiwalang pangtaktika at ang pormal na paggalang, kahit sa gitna ng tensiyon ng nalalapit na labanan.
वैशम्पायन उवाच
Even in a martial setting, kṣatriya behavior can combine fearlessness with disciplined protocol: confidence (akuto-bhaya) is shown alongside a formal gesture of respect (pradakṣiṇā), indicating that power is ideally tempered by restraint and propriety.
Uttara, the prince of Virāṭa, mounts Kṛpa’s chariot, wheels it in a rightward circumambulation, and then stops directly in front of Kṛpa—positioning himself boldly while also performing a conventional sign of honor.