Shloka 17
धनंजयस्य आश्वासनम्
Dhanaṃjaya’s Reassurance and the Opening Engagement
प्रभासितमिवाकाशं चित्ररूपमलंकृतम् । सम्पतद्धिः स्थितैश्ञापि नानारत्नविभासितै:,श्रेष्ठ देवताओंद्वारा लाये हुए भाँति-भाँतिके विचित्र विमान अनेकानेक रत्नोंसे उद्भासित थे। उनमेंसे कुछ स्थिर हो गये थे और कुछ (नीचे-ऊपर) उड़ रहे थे। उनके द्वारा उदभासित होनेवाले आकाशकी विचित्र शोभा हो रही थी। वहाँ विमानस्थ देवताओंसे घिरे हुए वज्रधारी महातेजस्वी इन्द्र पद्म और उत्पलोंकी माला पहने सुशोभित हो रहे थे। वे अनेक वीरोंके साथ छिड़े हुए अर्जुनके उस महान् संग्रामको बार-बार देखते थे, तो भी तृप्त नहीं होते थे
vaiśampāyana uvāca | prabhāsitam ivākāśaṃ citrarūpam alaṅkṛtam | sampatadbhiḥ sthitaiś cāpi nānāratnavibhāsitaiḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang langit ay wari’y nagliliwanag at pinalamutian ng mga kahanga-hangang anyo, dahil sa maraming makalangit na vimāna—ang ilan ay nakalutang na nakapirmi, ang iba’y gumagalaw—na pawang kumikislap sa sari-saring hiyas. Sa gayong ningning, naging kakaiba ang ganda ng kalangitan. Doon, si Indra na may hawak ng vajra, napakaliwanag at napapaligiran ng mga diyos na nasa kanilang vimāna, ay nagningning na may suot na garland ng lotus at asul na lotus. Paulit-ulit niyang pinagmamasdan ang dakilang labanan ni Arjuna laban sa maraming bayani, ngunit hindi siya nagsasawa—sapagkat napakabighani ng tanawin ng kagitingan sa matuwid na layon.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous valor (dharma-yuddha spirit) is portrayed as worthy of divine attention: when courage and duty align, even the gods are depicted as drawn to witness it, underscoring that ethical action has cosmic significance.
The narrator describes the sky filled with jewel-bright celestial vimānas—some stationary, some moving—creating a radiant spectacle, while Indra and other gods look on, repeatedly watching Arjuna’s great combat and remaining unsated by the sight.