Shloka 34
Adhyāya 55: Pārtha–Rādheya Saṃvāda and Tactical Exchange
Chapter 55
सार्क खं तत्क्षणेनासीत् संध्यायामिव लोहितम् | अप्यस्तं प्राप्य सूर्योडपि निवर्तेत न पाण्डव:,जैसे संध्याकालमें पश्चिमका आकाश लाल हो जाता है, उसी प्रकार उस समय सूर्यससहित आकाश लाल रंगका हो गया था। संध्याकालमें तो सूर्य अस्ताचलपर पहुँचकर परसंताप-कर्मसे निवृत्त हो जाते हैं; परंतु पाण्डुनन्दन अर्जुन शत्रुपीड़नरूपी कर्मसे निवृत्त नहीं हुए
sārka-khaṁ tat-kṣaṇenāsīt sandhyāyām iva lohitam | apy astaṁ prāpya sūryo 'pi nivarteta na pāṇḍavaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa mismong sandaling iyon, ang langit, kasama ang araw, ay naging kulay-krimson—gaya ng kanlurang kalangitan sa dapithapon. Sa takipsilim, ang araw, pagdating sa bundok ng paglubog, ay humihinto sa kanyang nakapapasong gawain; ngunit ang Pāṇḍava (Arjuna) ay hindi huminto sa gawain ng pagdurog sa kanyang mga kaaway.
वैशम्पायन उवाच