Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
स तैहयैर्वातजवैर्बृहदूभि: पुत्रो विराटस्य सुवर्णकक्षै: व्यध्वंसयत् तद् रथिनामनीकं ततो5वहत् पाण्डवमाजिमध्ये
sa taihayair vātajavair bṛhadūbhiḥ putro virāṭasya suvarṇakakṣaiḥ vyadhvaṃsayat tad rathinām anīkaṃ tato ’vahat pāṇḍavam ājimadhye
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa pamamagitan ng malalaking kabayong yaon—kasingbilis ng hangin—ang anak ni Virāṭa (Uttara), na ang mga telang nakakabit sa harness ay may ginintuang hulihang dulo, ay mabilis na nagpatakbo at ipinayapak ang mga kabayo upang durugin at wasakin ang hanay ng mga karwaheng pandigma ng mga Kaurava; at pagkatapos ay dinala niya ang Pāṇḍava (Arjuna) sa pinakasentro ng labanan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights decisive action and courage in service of a righteous aim: when fear is overcome and one acts with skill and resolve, confusion in conflict can be broken and the just cause advanced.
Uttara, driving a chariot drawn by very swift horses, charges into the Kaurava chariot-warriors’ formation, breaks their array, and brings Arjuna into the center of the battlefield.