Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
ततो5भिविद्ध: समरावमर्दी प्रबोधित: सिंह इव प्रसुप्त: । गाण्डीवधन्चा ऋषभ: कुरूणा- मजिद्दवागैः कर्णमियाय जिष्णु:,कुरुकुलके श्रेष्ठ पुरुष गाण्डीवधारी अर्जुन समर-भूमिमें शत्रुओंको रौंद डालनेवाले थे। वे सूतपुत्रके बाणोंसे घायल होकर सोये हुए सिंहके समान जाग उठे और विपक्षियोंपर सीधे आघात करनेवाले बाणोंद्वारा कर्णका सामना करनेके लिये आगे बढ़े
tato ’bhividdhaḥ samarāvamardī prabodhitaḥ siṁha iva prasuptaḥ | gāṇḍīvadhanvā ṛṣabhaḥ kurūṇām ajiddhavāgaiḥ karṇam iyāya jiṣṇuḥ ||
Pagkaraan, si Arjuna—tagapagdurog ng mga kaaway sa digmaan—ay tinamaan ng mga palaso ng anak ng tagapagpatakbo ng karwahe (Karna) at nagising na parang leon na ginising mula sa pagkakatulog. Taglay ang Gāṇḍīva, ang pinakadakila sa mga Kuru, ang di-matatalong Jishnu ay sumulong upang salubungin si Karṇa, at nagpakawala ng mga palasong tuwirang tumatama sa panig ng kalaban.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores kṣatriya resolve: even when wounded, a warrior committed to duty does not collapse into fear or resentment but awakens to disciplined action, meeting challenge with steadiness and skill.
Arjuna is hit by Karṇa’s arrows; instead of faltering, he rises like a lion awakened from sleep, takes up the Gāṇḍīva, and advances to confront Karṇa with direct, forceful shafts.