Arjuna’s Self-Identification and the Ten Names
Uttara–Arjuna Saṃvāda
“रूक्ष वर्णवाले अद्भुत बादल भी दृष्टिगोचर हो रहे हैं। म्यानोंसे अनेक प्रकारके शस्त्र निकल रहे हैं ।। शिवाश्चव विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणा: | हयाश्चाश्रूणि मुज्चन्ति ध्वजा: कम्पन्त्यकम्पिता:
śivāś caiva vinadanty etā dīptāyāṃ diśi dāruṇāḥ | hayāś cāśrūṇi muñcanti dhvajāḥ kampanty akampitāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Sa nagliliyab na dako, ang mga nakapangingilabot na asong-gubat ay umuungal. Ang mga kabayo’y lumuluha, at ang mga watawat—na karaniwang matatag—ay nanginginig. Ito’y masasamang pangitain, hudyat ng nalalapit na krisis at ng pagyanig ng dharma bago sumiklab ang digmaan.”
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores how moral and political disorder is mirrored by ominous signs in nature; such portents warn rulers and warriors to reflect on dharma, restrain rash action, and recognize the gravity of impending conflict.
Vaiśampāyana reports frightening portents—jackals howling in a fiery quarter, horses weeping, and even steady banners trembling—signaling that a dangerous turn of events is near.