Shloka 26
प्रति वैरं चिकीर्षन्तो गोषु गृद्धा महाबला: । आदातु गा: सुशर्माथ कृष्णपक्षस्य सप्तमीम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--महाराज! तदनन्तर पूर्व वैरका बदला लेनेकी इच्छावाले त्रिगर्तदेशीय रथी और पैदल सैनिक कवच आदि धारण करके तैयार हो गये। वे सभी महान् बलवान् और प्रचण्ड पराक्रमी थे। सुशर्माने विराटकी गौओंका अपहरण करनेके लिये पूर्वनिश्चित योजनाके अनुसार कृष्णपक्षकी सप्तमीको अग्निकोणकी ओरसे विराटनगरपर चढ़ाई की
vaiśampāyana uvāca | prati vairaṃ cikīrṣanto goṣu gṛddhā mahābalāḥ | ādātu gāḥ suśarmātha kṛṣṇapakṣasya saptamīm ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Udyok ng pagnanais na iganti ang dating alitan, ang makapangyarihang mga mandirigma ng Trigarta—sakim sa mga baka ni Virāṭa—ay naghanda upang agawin ang mga ito. Kaya si Suśarmā ay umalis upang ilayo ang kawan sa ikapitong araw ng madilim na kalahati ng buwan, ayon sa naunang napagkasunduan.”
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how vengeance (prati-vaira) and greed (gṛddhāḥ) can drive collective violence. By presenting the raid as premeditated and motivated by retaliation, it implicitly contrasts such conduct with dharmic restraint and just warfare.
Suśarmā and the Trigarta forces, seeking to avenge an earlier hostility, plan and initiate a cattle raid—setting out on the dark-fortnight seventh day to seize Virāṭa’s cows.